III CZ 10/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CZ 10/07

POSTANOWIENIE

Dnia 22 lutego 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący)

SSN Jan Górowski (sprawozdawca)

SSN Maria Grzelka

w sprawie ze skargi E. N. i D. O. o wznowienie postępowania zakończonego

prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w K.

z dnia 21 października 2005 r., z wniosku H. P. i Z. K.

przy uczestnictwie M. K. i in. ,

o rozgraniczenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 22 lutego 2007 r.,

zażalenia uczestniczek E. N. i D. O.

na postanowienie Sądu Okręgowego w K.

z dnia 25 września 2006 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Uczestniczki E. N. i D. O. wystąpiły ze skargą o wznowienie postępowania

zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w K. z dnia 21

października 2005 r. w sprawie o rozgraniczenie. Jako podstawę wznowienia

wskazały wykrycie takich okoliczności i środków dowodowych, które mogły mieć

wpływ na wynik sprawy, a z których nie mogły skorzystać w poprzednim

postępowaniu (art. 403 § 2 k.p.c.). Podniosły, że w dniu 11 lutego 2006 r. na

dłuższy urlop przyjechał do Polski syn i wnuczek uczestniczek K. N., który w

stodole znalazł część metalowego słupka koloru zielonego z ogrodzenia, które

zostało rozebrane przez nieżyjącego już A. O.. Następnie wykonał wykop i odnalazł

dalszą część słupka znajdującego się w ziemi. Prowadząc dalszy odkop w dniu 7

kwietnia 2006 r., wykrył, że w ziemi znajdują się również części z pierwszego

drewnianego ogrodzenia, które zostało wzniesione w 1971 r.

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w K. odrzucił

skargę ze

względu na to, że nie została oparta na ustawowej podstawie. Ocenił, że nie każda

nowa okoliczność, czy środek dowodowy może prowadzić do wznowienia

postępowania. Skoro z materiału dowodowego w sposób niewątpliwy wynikało,

że rozdzielający rozgraniczane nieruchomości płot nie stał w tym samym miejscu,

to odnalezione obecnie jak twierdzą skarżące, fragmenty ogrodzenia nie stanowią

takiej okoliczności faktycznej, czy środka dowodowego, które mogłyby mieć wpływ

na wynik sprawy. Podkreślił, że same skarżące w piśmie z dnia 17 czerwca 2003 r.

twierdziły, że przesunięcie płotu nastąpiło dopiero w 1992 r. Na podstawie

odnalezionych fragmentów pierwotnego ogrodzenia, przestawionego w 1992 r.

nie można więc ustalić umiejscowienia drewnianego płotu w dniu 4 listopada

1971 r.

Powoływanie się przez uczestniczki na postępowanie administracyjne przed

Samorządowym Kolegium Odwoławczym w K. dotyczące stwierdzenia nieważności

ostatecznej decyzji administracyjnej zatwierdzającej podział działek 1396 i 1398/1

nie stanowiło podstawy wznowienia określonej w art. 403 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 §

2 k.p.c., gdyż ta okoliczność była przedmiotem badania w sprawie prawomocnie

zakończonej.

W zażaleniu pełnomocnik uczestniczek wniósł o uchylenie zaskarżonego

postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W judykaturze, ukształtowany jest pogląd, że wykrycie nowych okoliczności

faktycznych lub dowodów w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. dotyczy tylko takich

faktów i środków dowodowych, które poza przesłanką ich nieujawnienia

w postępowaniu

prawomocnie

zakończonym

powinny

być

dla

strony

„nieujawnialne” czyli dla strony nieznane i dla niej niedostępne.

Fakty natomiast ujawnialne, czyli te, które strona powinna znać, tj. miała

możliwość dostępu do nich nie są objęte hipotezą tego przepisu. Niemożność

skorzystania w poprzednim postępowaniu z określonych okoliczności faktycznych

lub środków dowodowych nie zachodzi, gdy istniała obiektywna możliwość

powołania ich w tym postępowaniu, a na skutek przyczyn leżących po stronie

skarżącego tego nie uczynił (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 marca

2005 r., III CZP 134/04, niepublikowane).

Sporna granica została wytyczona według stanu pranego, wynikającego

z aktów własności ziemi, a spór graniczny pojawił się dopiero w 1992 r. Jak trafnie

podniósł Sąd Okręgowy według ustaleń faktycznych w sprawie prawomocnie

zakończonej w pierwszej kolejności w rejonie spornej granicy znajdowało się

drewniane ogrodzenie, które po powstaniu sporu uległo przesunięciu, a dopiero

następnie został posadowiony metalowy słupek, do którego została podciągnięta

metalowa siatka. Położenie więc metalowego słupka nie miało wpływu na stan

prawny nieruchomości, według którego to kryterium dokonano rozgraniczenia.

Nie miały także takiego znaczenia fragmenty odkopanego drewnianego ogrodzenia,

skoro jak same skarżące podnosiły, ulegało ono przesunięciu.

Z tych względów zażalenie oddalono (art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).

jz