III CSK 94/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CSK 94/07

POSTANOWIENIE

Dnia 12 kwietnia 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Henryk Pietrzkowski

w sprawie z wniosku W. S.

przy uczestnictwie E. C. i J. K.

o podział majątku dorobkowego i zniesienie współwłasności,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 kwietnia 2007 r.,

na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy

od postanowienia Sądu Okręgowego w T.

z dnia 12 października 2006 r.,

odrzuca skargę kasacyjną i oddala wniosek o przyznanie

kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu

w postępowaniu kasacyjnym.

Uzasadnienie

Skarga kasacyjna (błędnie nazwana kasacją) wniesiona przez zawodowego

pełnomocnika wnioskodawcy nie spełnia istotnego wymagania procesowego,

przewidzianego w art. 3984 § 1 pkt 3 in fine k.p.c., brak w niej mianowicie

uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Autor skargi

kasacyjnej opierając skargę kasacyjną na naruszeniu prawa materialnego – art.

214 § 2 k.c. oraz art. 32 § 1 pkt 1 k.r.o. i art. 45 k.r.o., stwierdził, że opisane

naruszenia stanowią „wykazane przesłanki uzasadniające przyjęcie skargi do

rozpoznania”. Spełnienie obowiązku wynikającego z art. 398 3 § 1 pkt 3 k.p.c. nie

może polegać tylko na odwołaniu się przez skarżącego do uzasadnienia podstaw

skargi kasacyjnej. Stanowisko takie prezentowane zarówno w doktrynie jak

i orzecznictwie Sądu Najwyższego - w odniesieniu do istotnego elementu kasacji,

jakim był wymóg przedstawienia okoliczności uzasadniających jej przyjęcie do

rozpoznania – zachowało aktualność na gruncie przepisów dotyczących skargi

kasacyjnej. Odwołanie się do podstaw kasacyjnych nie wypełnia obowiązku

uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, byłoby

to bowiem zbędnym powielaniem argumentów wskazanych w uzasadnieniu

podstaw kasacyjnych, służących wykazaniu ich zasadności.

Wobec tego, że skarga kasacyjna sporządzona została sprzecznie

z zasadami profesjonalizmu, należało oddalić wniosek o przyznanie kosztów

nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.

W judykaturze utrwalony jest pogląd, według którego czynności adwokata

ustanowionego z urzędu, które są sprzeczne z zasadami profesjonalizmu,

nie uzasadniają

przyznania

mu

kosztów

nieopłaconej

pomocy

prawnej

(postanowienie SN z dnia 12 lutego 1999 r., II CKN 341/98, OSNC 1999, nr 6,

poz.123).

Stwierdzając zatem niedopuszczalność skargi kasacyjnej należało orzec, jak

w sentencji (art. 3986 § 3 k.p.c.).

jz