III CSK 89/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CSK 89/10

POSTANOWIENIE

Dnia 21 maja 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Dariusz Zawistowski

w sprawie z powództwa M. K.

przeciwko Spółdzielni Osób Niepełnosprawnych i Kandydatów do Spółdzielni

Mieszkaniowych "W." w K., A. S. i R. S.

o ustalenie nieważności umów,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 maja 2010 r.,

na skutek skargi kasacyjnej powoda

od wyroku Sądu Apelacyjnego w K.

z dnia 14 października 2009 r.,

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania

i zasądza od powoda na rzecz pozwanych A. S. i R. S. kwotę

1800 zł (tysiąc osiemset) tytułem zwrotu kosztów postępowania

kasacyjnego.

Uzasadnienie

Zgodnie z brzmieniem art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje

skargę kasacyjną do rozpoznania w następujących wypadkach:

-

w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne

-

istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących

poważne

wątpliwości

lub

wywołujących

rozbieżności

w orzecznictwie sądów

-

zachodzi nieważność postępowania

-

skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Skarga kasacyjna powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w K. z dnia 14

października

2009

r.

zawiera

wniosek

o

jej

przyjęcie

do

rozpoznania

z powołaniem się na występowanie w sprawie istotnych zagadnień prawnych.

Analiza wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienia

prowadzi jednak do stwierdzenia, że wskazana przez skarżącego podstawa

przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zachodzi. W ocenie skarżącego

istotne zagadnienia prawne dotyczyły zrealizowania się prawa pierwszeństwa

w wyniku przyjęcia oferty osoby, której przysługiwało prawo pierwszeństwa,

możliwości

wypowiedzenia

pełnomocnictwa

konkretnemu

pełnomocnikowi

z urzędu, skutecznego wyrażenia zgody na dokonanie czynności zgodnie z art.

206 ust. 1 pkt 3 prawa upadłościowego i naprawczego oraz możliwości uznania

dokonanej sprzedaży lokalu za czynność naruszającą zasady współżycia

społecznego. Argumentacja prawna przytoczona przez skarżącego w uzasadnieniu

wniosku

o

przyjęcie

skargi

kasacyjnej

do

rozpoznania

oraz

przedmiot

przedstawionych zagadnień nie pozwala jednak przyjąć, aby zagadnienia te mogły

być w okolicznościach rozstrzyganej sprawy uznane za istotne zagadnienie prawne

w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Wymaga w szczególności odnotowania, że

w części nie mają one charakteru zagadnień prawnych o znaczeniu ogólnym, do

których odnosi się art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. lecz stanowią w istocie jedynie

przedstawienie wątpliwości skarżącego dotyczących zasadności zastosowania

powołanych

przez

niego

przepisów

prawa

materialnego,

w

konkretnych

okolicznościach, nawiązujących do stanu faktycznego sprawy.

Z tych względów orzeczono jak w treści postanowienia (art. 3989 § 2 k.p.c.).

/tp/

db