III CSK 64/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CSK 64/08

POSTANOWIENIE

Dnia 25 kwietnia 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Henryk Pietrzkowski

w sprawie z powództwa Zespołu Opieki Zdrowotnej w B.

przeciwko Narodowemu Funduszowi Zdrowia - Oddziałowi Wojewódzkiemu w K.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 kwietnia 2008 r.,

na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej

od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 10 października 2007 r., sygn. akt I ACa (…),

odrzuca skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

W art. 3984 § 1 k.p.c. zostały określone wymagania wobec treści skargi

kasacyjnej. Skarga kasacyjna powinna zatem zawierać oznaczenie orzeczenia, od

którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części,

przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o przyjęcie skargi

kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie oraz wniosek o uchylenie zaskarżonego

orzeczenia z przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania lub uchylenie i zmianę

orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany.

W przypadku wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego

uzasadnienia (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.) chodzi o wykazanie okoliczności, które

podlegają badaniu w tzw. przedsądzie, czyli występowanie w sprawie istotnego

zagadnienia prawnego, potrzeby wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości i

rozbieżności w orzecznictwie, nieważności postępowania oraz oczywistej zasadność

skargi (art. 3989 § 1 k.p.c.).

We wniesionej skardze kasacyjnej wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparty

został na przesłance oczywistości skargi kasacyjnej oraz potrzebie wykładni przepisów

wywołujących rozbieżności w orzecznictwie (art. 3984 § 1 pkt 3 w zw. z art. 3989 § 1 pkt

2 i 4 k.p.c.).

W celu spełnienia przesłanki przewidzianej w art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c. nie

wystarczy – jak to uczynił autor skargi – zawrzeć w jej treści stwierdzenia, że jest ona

oczywiście uzasadniona, lecz należy wykazać tę oczywistość przez odwołanie się do

takiej argumentacji prawnej, która prima facie wskazuje, że zaskarżony wyrok wydany

został z oczywistym naruszeniem prawa. Skarżący powołując się na oczywistość swej

ze względu na naruszenie prawa jednocześnie odwołał się do

potrzeby dokonania

wykładni tych przepisów, które – jak twierdzi – wywołują rozbieżności w orzecznictwie,

notabene nie podając orzeczeń, które by tę rozbieżność wykazywały. Powoływanie się

na oczywistość skargi i konieczność dokonania wykładni prawa wzajemnie się wyklucza.

Taki sposób konstruowania skargi kasacyjnej jest pozorowaniem występowania w

sprawie okoliczności publicznoprawnych, w oparciu o które Sąd Najwyższy dokonuje

oceny na podstawie art. 3989 k.p.c. Niezależnie od tego podnieść należy, że wniosek

kasacyjny

uzasadniony

został

niezrozumiałą

treścią

żądania:

„zmiany

zasad

odpowiedzialności Funduszu i zmniejszenie kwoty do zapłaty bez ZUS i odsetek a 50%

za 2002 r. czyli do kwoty 3 095 620,30 zł (1 916 622,03 zł za 2001 r. + 1 178 998,21 zł

za 2002 r.), ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego

rozpoznania”, co narusza zasady profesjonalnego formułowania wymagania skargi,

określonego w art. 3984 § 1 pkt 4 k.p.c.

Skoro więc skarga zawiera tylko pozór wymagania określonego w art. 398 4 § 1

pkt 3 k.p.c., należało orzec, jak w sentencji (art. 3986 § 3 k.p.c.).