III CSK 58/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CSK 58/07

POSTANOWIENIE

Dnia 30 marca 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Hubert Wrzeszcz

w sprawie z wniosku K. S.

przy uczestnictwie Gminy M. i in. ,

o rozgraniczenie,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 marca 2007 r.,

na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy

od postanowienia Sądu Okręgowego w R.

z dnia 10 października 2006 r.,

odrzuca skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Pełnomocnik wnioskodawcy wniósł skargę kasacyjna od postanowienia

Sądu Okręgowego w R. oddalającego apelację od postanowienia Sądu

Rejonowego w G. o rozgraniczeniu nieruchomości. Uzasadniając wniosek

o przyjęcie skargi kasacyjnej, przytoczył argumenty zawarte w części skargi

kasacyjnej od słów „Wnoszę o przyjęcie” do słów „mapy na grunt”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Przepis art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. stanowi, że skarga kasacyjna powinna

zawierać wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Przytoczone

wymaganie stanowi jeden z elementów istotnych (konstrukcyjnych) skargi

kasacyjnej, którego niedochowanie powoduje, że skarga jest dotknięta brakiem

nieusuwalnym i podlega odrzuceniu a limine.

Wymaganie uzasadniania wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do

rozpoznania nawiązuje do instytucji przedsądu, uregulowanej w art. 3989 k.p.c.,

i stanowi jej dopełnienie. Jest to zatem obowiązek nałożony na skarżącego

polegający na wykazaniu argumentów przemawiających za tym, aby skarga

kasacyjna została przyjęta do rozpoznania przez Sąd Najwyższy. Należy przy tym

podkreślić, że spełnieniem tego obowiązku nie jest przedstawienie dowolnych

argumentów uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, istotnych

tylko w ocenie samego skarżącego.

Uzasadnienie omawianego wniosku, ze względu na związek z przedsądem,

musi ściśle nawiązywać do przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,

wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c. To oznacza, że wnoszący skargę kasacyjną

powinien wykazać – w formie wyodrębnionego wywodu prawnego – że w sprawie

występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów

prawnych budzących

poważne wątpliwości lub

wywołujących rozbieżności

w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna

jest oczywiście uzasadniona (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia

20 października 2005 r., II CZ 89/05 niepubl.).

Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej wnioskodawcy do

rozpoznania nie spełnia wymagania przewidzianego w art. 398 4 § 1 pkt 3 k.p.c.,

ponieważ zawiera ono dowolne argumenty, nienawiązujące do żadnej ze

wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c. przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do

rozpoznania. Skarżący nie wykazał, że w spawie wystąpiło istotne zagadnienie

prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawa budzących poważne

wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi

nieważność postępowania lub skarga jest oczywiście uzasadniona. Uzasadnienie

wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zawiera natomiast polemikę

z oceną dowodów, z ustaleniami faktycznymi i zarzuca, że orzeczenie jest

„niespójne i sprzeczne samo w sobie”.

Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji

postanowienia (art. 3986 § 3 k.p.c.).

jc