III CSK 57/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CSK 57/12

POSTANOWIENIE

Dnia 11 kwietnia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Wojciech Katner

w sprawie ze skargi L.P. i M. P.

o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym

postanowieniem Sądu Powiatowego z dnia 17 lipca 1957 r.,

przy uczestnictwie Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta N.

o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości opuszczonej,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 11 kwietnia 2012 r.,

na skutek skargi kasacyjnej skarżących

od postanowienia Sądu Okręgowego

z dnia 16 listopada 2011 r.,

odrzuca

skargę

kasacyjną

skarżących

i

zasądza

od

skarżących solidarnie na rzecz Skarbu Państwa Prokuratorii

Generalnej Skarbu Państwa kwotę 1800,- (jeden tysiąc osiemset)

złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 16 listopada 2011 r. Sąd Okręgowy oddalił zażalenie

L. P. i M. P. na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 15 września 2011 r. w

sprawie przy uczestnictwie Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta N. o wznowienie

postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym postanowieniem Sądu

Powiatowego z dnia 17 lipca 1957 r., o stwierdzenie nabycia własności

nieruchomości opuszczonej. Postanowieniem Sądu pierwszej instancji skarga

została odrzucona, a Sąd Okręgowy potwierdził ustalenia faktyczne i uznał za

prawidłową dokonaną ocenę prawną, w szczególności odnośnie do zastosowania w

sprawie art. 407 § 1 k.p.c.

W skardze kasacyjnej skarżące zarzuciły zaskarżonemu postanowieniu

naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 407 § 1 k.p.c. poprzez jego

nieprawidłowe zastosowanie. Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego

postanowienia

i

przekazanie

sprawy

do

ponownego

rozpoznania

wraz

z rozstrzygnięciem o kosztach postępowania.

W odpowiedzi na skargę Skarb Państwa zastępowany przez Prokuratorię

Generalną Skarbu Państwa wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o odmowę jej

przyjęcia do rozpoznania albo o jej oddalenie, z zasądzeniem kosztów

postępowania kasacyjnego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Skarżące, poprzez profesjonalnego pełnomocnika opierają naruszenie

przepisów postępowania w zaskarżonym postanowieniu z powołaniem się na art.

407 § 1 k.p.c. Nie zauważają jednak, że sprawa, w której wystąpiły ze skargą

o wznowienie postępowania toczyła się w postępowaniu nieprocesowym, jako

sprawa z zakresu prawa rzeczowego. Ze względu na to, że przepisy Kodeksu

postępowania cywilnego dotyczące wznowienia postępowania nie regulują

zaskarżalności skargą kasacyjną orzeczeń zapadłych w postępowaniu wywołanym

skargą o wznowienie, słusznie wskazuje Prokuratoria Generalna Skarbu Państwa

w odpowiedzi na skargę, że dopuszczalność skargi kasacyjnej winna być

rozpatrywana według art. 5191 § 1 k.p.c. Przepis ten, ze względu na nadzwyczajny

charakter postępowania kasacyjnego, dotyczącego prawomocnych orzeczeń

sądowych podlega ścisłej wykładni; nie wymienia w sprawach z zakresu prawa

rzeczowego materii zaskarżonego postanowienia z dnia 16 listopada 2011 r.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego jest reprezentowane konsekwentne

stanowisko, że art. 5191 § 1 k.p.c. nie może być interpretowany rozszerzająco

przez uznanie postanowienia o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania za

mieszczące się w ramach użytego w tym przepisie terminu „postanowienia

w przedmiocie odrzucenia wniosku" (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia

11 stycznia 2006 r., III CZ 103/05 oraz z dnia 12 czerwca 2008 r., III CZ 28/08).

W postanowieniu z dnia 15 października 2001 r., sygn. akt V CKN 357/01 Sąd

Najwyższy przyjął, że odrzucenie skargi o wznowienie postępowania nie może być

także traktowane analogicznie jak odrzucenie wniosku o wszczęcie postępowania

nieprocesowego, gdyż są to odrębne żądania procesowe; wniosek inicjuje

postępowanie nieprocesowe, a skarga o wznowienie ma charakter szczególnego

środka zaskarżenia. Posłużenie się analogią byłoby natomiast niedopuszczalne,

ponieważ nie wystąpiła w tym wypadku luka w przepisach prawa postępowania

cywilnego. Należy więc uznać, że postanowienie oddalające zażalenie na

postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania prowadzonego

w trybie nieprocesowym nie jest zaskarżalne skargą kasacyjną.

Mając na uwadze powyższe względy skarga kasacyjna podlega odrzuceniu

na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c.; rozstrzygnięcie o kosztach postępowania

kasacyjnego zostało oparte na podstawie art. 520 § 3 w związku z art. 391 § 1, art.

39821 i art. 13 § 2 k.p.c.

jw