Legislator Case Law & Legislation
III CSK 466/14 AI generated

III CSK 466/14 · Sąd Najwyższy

Case Number III CSK 466/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Postanowieniem z dnia 25 czerwca 2014 r. Sąd Okręgowy w K. zmienił zaskarżone postanowienie z dnia 16 grudnia 2013 r. Sądu Rejonowego w K. w całości i oddalił wniosek o ustanowienie drogi koniecznej.Na postanowienie Sądu drugiej instancji wnioskodawcy wnieśli skargę kasacyjną, wskazując na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego dotyczącego pojęcia „swobodny dostęp do drogi publicznej” (art. 145 § 1 k.c.) oraz rozbieżności w orzecznictwie sądów w tym zakresie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Legislator headnote

AI generated

art. 145 § 1 k.c, art. 3989 § 1 k.p.c, art. 3983 § 3 k.p.c, art. 3989 § 2 k.p.c, art. 13 § 2 k.p.c; III CSK 466/14 · Sąd Najwyższy: Ocena „odpowiedniości” jest zawsze uzależniona od okoliczności konkretnej sprawy, na co wskazuje m.in. uzasadnienie uchwały z dnia 14 maja 2014 r., III CZP 14/14 (OSNC 2015, nr 1, poz. 8).Nie można także mówić o oczywistej zasadności skargi, a podnoszone w skardze inne przyczyny kasacyjne nie zachodzą i nie stanowią okazji do wypowiedzi Sądu Najwyższego o charakterze abstrakcyjnym.W tej sytuacji, skoro skarga kasacyjna została skierowana w istocie przeciwko ustaleniom faktycznym, co w postępowaniu kasacyjnym jest niedopuszczalne (art. 3983 § 3 k.p.c.), należało odmówić przyjęcia jej do rozpoznania.

Keywords

AI generated
art. 145 § 1 k.c art. 3989 § 1 k.p.c art. 3983 § 3 k.p.c art. 3989 § 2 k.p.c art. 13 § 2 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 145 § 1 k.c
art. 3989 § 1 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach rozstrzygając na podstawie art.
art. 3983 § 3 k.p.c
art. 3989 § 2 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach rozstrzygając na podstawie art.
art. 13 § 2 k.p.c
39821, 391 § 1 i art. 13 § 2 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
II CK 12/02
III CSK 180/07
Sygn. akt III CSK 180/07 POSTANOWIENIE Dnia 13 lipca 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Irena Gromska-Szuster w sprawie z powództwa "S." sp. z o.o. przeciwko Komornikowi przy Sądzie Rejonowym w K., GG o zapłatę i zobowiązanie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 lipca 2007 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 24 listopada 2006 r., sygn. akt [...], 1) odrzuca skargę kasacyjną;
I CSK 496/11
Sygn. akt I CSK 496/11 POSTANOWIENIE Dnia 23 marca 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jan Górowski w sprawie z powództwa ,,EEZ" Spółki z o.o. w Warszawie przeciwko Skarbowi Państwa - Ministrowi Gospodarki o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 marca 2012 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 7 kwietnia 2011 r., odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od powódki na rzecz pozwanego Skarbu Państwa - Ministra Gospodarki zastępowanego przez Prokuratorię Generalną kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. 2 Uzasadnienie Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli: w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).
II CSK 479/12
i 2) k.p.c. Sformułowane w skardze „istotne zagadnienie prawne" dotyczyło kwestii „oszacowania wartości otrzymanej przez U. T. darowizny, to jest wartości wkładu budowlanego związanego ze spółdzielczym własnościowym prawem do lokalu". W ocenie Sądu Najwyższego, przesłanka istotnego zagadnienia prawnego nie została wykazana, gdyż, zagadnienie prawne jest to zagadnienie nowe i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie sądowym, które wiąże się z określonym przepisem prawnym i którego wyjaśnienie ma znaczenie nie tylko dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, ale także dla rozstrzygnięcia innych podobnych spraw.
III CZP 14/14
2 Nieruchomość wnioskodawcy D.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III CSK 466/14 POSTANOWIENIE Dnia 29 kwietnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku M. W., A. M., P. C., A. C., M. B., B. B., J. B., B. B., S. B., J. P., M. B.-G., J. G., B. H. i M. Ś.‎przy uczestnictwie Gminy K., Wspólnoty Mieszkaniowej ul. W. […] w K., K. Ż.-S. i M. S.‎o ustanowienie drogi koniecznej,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 kwietnia 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego w k.‎z dnia 25 czerwca 2014 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od wnioskodawców na rzecz uczestnika M. S. kwotę 160 zł (sto sześćdziesiąt zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 25 czerwca 2014 r. Sąd Okręgowy w K. zmienił zaskarżone postanowienie z dnia 16 grudnia 2013 r. Sądu Rejonowego w K. w całości i oddalił wniosek o ustanowienie drogi koniecznej.Na postanowienie Sądu drugiej instancji wnioskodawcy wnieśli skargę kasacyjną, wskazując na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego dotyczącego pojęcia „swobodny dostęp do drogi publicznej” (art. 145 § 1 k.c.) oraz rozbieżności w orzecznictwie sądów w tym zakresie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Jeżeli skarżący wskazują jako okoliczność uzasadniającą przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, to powinni oni sformułować to zagadnienie, przytoczyć argumenty prowadzące do niejednolitych wniosków oraz uzasadnić jego istotny charakter. Sąd Najwyższy wyjaśnił, że zagadnienie prawne jest istotne, gdy ma znaczenie dla rozwoju prawa lub znaczenie precedensowe dla rozstrzygnięcia podobnych spraw. Pojęcie istotności oznacza także jego doniosłość, wynikającą z rangi problemu prawnego oraz jego znaczenia wykraczającego poza potrzeby rozstrzygnięcia jednostkowej sprawy (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 października 2002 r., II CK 12/02, nie publ., z dnia 10 grudnia 2003 r., V CZ 123/03, nie publ., z dnia 7 stycznia 2005 r., I CZ 183/04, nie publ., z dnia 13 stycznia 2007 r., III CSK 180/07, nie publ., z dnia 23 marca 2012 r., I CSK 496/11, nie publ., z dnia 31 stycznia 2013 r., II CSK 479/12, nie publ.).Zaskarżone orzeczenie uwzględnia dotychczasowe orzecznictwo dotyczące oceny „odpowiedniości” dostępu do drogi publicznej i dostosowuje je do stanu faktycznego w tej konkretnej sprawie.

Ocena „odpowiedniości” jest zawsze uzależniona od okoliczności konkretnej sprawy, na co wskazuje m.in. uzasadnienie uchwały z dnia 14 maja 2014 r., III CZP 14/14 (OSNC 2015, nr 1, poz. 8).Nie można także mówić o oczywistej zasadności skargi, a podnoszone w skardze inne przyczyny kasacyjne nie zachodzą i nie stanowią okazji do wypowiedzi Sądu Najwyższego o charakterze abstrakcyjnym.W tej sytuacji, skoro skarga kasacyjna została skierowana w istocie przeciwko ustaleniom faktycznym, co w postępowaniu kasacyjnym jest niedopuszczalne (art. 3983 § 3 k.p.c.), należało odmówić przyjęcia jej do rozpoznania.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach rozstrzygając na podstawie art. 520 § 3 w związku z art. 39821, 391 § 1 i art. 13 § 2 k.p.c. l.n