III CSK 421/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CSK 421/06

POSTANOWIENIE

Dnia 8 grudnia 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Irena Gromska-Szuster

w sprawie z powództwa Gminy Miasta Z.

przeciwko J. B.

przy udziale interwenienta ubocznego Z. B.

o wydanie nieruchomości,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 grudnia 2006 r.,

na skutek skargi kasacyjnej pozwanego

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 10 maja 2006 r.,

odrzuca skargę kasacyjną i zasądza od pozwanego na rzecz

strony powodowej kwotę 1200 zł. (jeden tysiąc dwieście) tytułem

zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 10 maja 2006 r. Sąd Apelacyjny oddalił

apelację pozwanego od wyroku Sądu pierwszej instancji nakazującego mu wydanie

stronie powodowej nieruchomości posiadanej bez tytułu prawnego po wygaśnięciu

umowy dzierżawy.

W skardze kasacyjnej, kwestionującej stanowisko Sądów obu instancji o nie

przysługiwaniu

pozwanemu

prawa

zatrzymania,

wskazano,

jako

wartość

przedmiotu zaskarżenia, kwotę 300 000 zł., stanowiącą wartość nieruchomości,

a jako podstawę wymiaru wpisu sądowego, kwotę 31 300 zł., wskazaną także

w pozwie stosownie do art. 7 u.k.s.c. z 1967 r., jako wartość trzymiesięcznego

czynszu dzierżawnego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 149 § 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych

w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398, ze zm.), do określenia wpisu

sądowego i wartości przedmiotu zaskarżenia w rozpoznawanej skardze kasacyjnej

wniesionej od wyroku wydanego po wejściu w życie powyższej ustawy (po dniu

2 marca 2006 r.), mają zastosowanie przepisy tej ustawy oraz zmienione przez nią

przepisy kodeksu postępowania cywilnego dotyczące wartości przedmiotu sporu

i kosztów sądowych. Do określenia wartości przedmiotu zaskarżenia w skardze

kasacyjnej ma zatem zastosowanie art. 232 k.p.c., zbliżony treścią do art. 7 u.k.s.c.

z 1967 r., stanowiący, że w sprawach o wydanie nieruchomości posiadanej bez

tytułu prawnego wartość przedmiotu sporu (i zaskarżenia) oblicza się przyjmując,

stosownie do rodzaju nieruchomości i sposobu korzystania z niej, podaną przez

powoda sumę odpowiadająca trzymiesięcznemu czynszowi najmu lub dzierżawy

należnemu od danego rodzaju nieruchomości. W rozpoznawanej sprawie wartość

przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną wynosi zatem 31 300 zł., którą to kwotę

wskazał powód w pozwie, zgodnie z art. 7 u.k.s.c. z 1967 r., jako wartość

trzymiesięcznego czynszu dzierżawnego należnego od nieruchomości i która także

w myśl art. 232 k.p.c. stanowi podstawę określenia wartości przedmiotu sporu

i zaskarżenia. Stwierdzić przy tym trzeba, że wskazanych zasad określenia

wartości przedmiotu sporu i zaskarżenia w sprawie o wydanie nieruchomości nie

zmienia fakt zgłoszenia zarzutu zatrzymania z powodu poniesienia określonych

nakładów na nieruchomość.

Z uwagi na to, że zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest

niedopuszczalna w sprawach o roszczenia majątkowe, w których wartość

przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych, Sąd Najwyższy

na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. odrzucił skargę i uwzględniając zawarty

w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosek strony powodowej, zasądził na jej

rzecz od pozwanego zwrot kosztów postępowania kasacyjnego obejmujących

wynagrodzenie pełnomocnika za sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę

kasacyjną (art. 98 w zw. z art. 108 § 1 i art. 39821 k.p.c.).

db