III CSK 419/14 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CSK 419/14 POSTANOWIENIE Dnia 18 marca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Agnieszka Piotrowska w sprawie z wniosku H. S.‎przy uczestnictwie B. S.‎o podział majątku wspólnego,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 marca 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 31 stycznia 2014 r., 1. odrzuca skargę kasacyjną;

2. oddala wniosek uczestniczki o przyznanie kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

W związku ze skargą kasacyjną wnioskodawcy H. S. od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z 31 stycznia 2014 r. podnieść należy, co następuje.W sprawie o podział majątku wspólnego po ustaniu wspólności majątkowej między małżonkami skarga kasacyjna jest dopuszczalna, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi nie mniej niż 150.000 zł (art. 5191 § 2 k.p.c.). Wartością przedmiotu zaskarżenia jest wartość konkretnego interesu, tj. roszczenia, żądania lub składnika majątkowego, którego dotyczy wniesiona skarga. Co do zasady, w sprawach tych wartość przedmiotu zaskarżenia nie może przekraczać wartości udziału należącego do skarżącego.W skardze kasacyjnej wnioskodawca wskazał, że wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 229.800 złotych czyli wartość jedynego składnika majątku, jakim jest lokal mieszkalny przyznany uczestniczce ze spłatą na rzecz skarżącego w kwocie 45.960 złotych stanowiącej 20 procent wartości lokalu zgodnie z prawomocnym postanowieniem wstępnym ustalającym nierówne udziały małżonków w majątku wspólnym (80 procent na rzecz uczestniczki i 20 procent na rzecz wnioskodawcy).

Nawet więc przy przyjęciu równych udziałów małżonków w majątku wspólnym równowartość udziału przysługującego skarżącemu w majątku wspólnym byłaby niższa niż 150 000 złotych. Sąd Najwyższy nie jest związany wskazaną przez strony wartością przedmiotu zaskarżenia i może dokonać jej sprawdzenia na podstawie akt sprawy, z pominięciem zasad określonych w art. 25 i 26 k.p.c. Sprawdzenie jest niezbędne wówczas, gdy od tej wartości zależy dopuszczalność skargi kasacyjnej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 października 2014 r., II CSK 235/14, niepubl.).Z tych względów skarga kasacyjna wnioskodawcy jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 5191 § 2 k.p.c. Wniosek uczestniczki postępowania o przyznanie kosztów postępowania kasacyjnego podlegał oddaleniu, albowiem w odpowiedzi na skargę nie wniosła ona o odrzucenie skargi mimo jej niedopuszczalności.