III CSK 321/15 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CSK 321/15 POSTANOWIENIE Dnia 15 grudnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa J. H.‎przeciwko Gminie C.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 grudnia 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 11 marca 2015 r., odrzuca skargę kasacyjną i oddala wniosek pełnomocnika powoda o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 11 marca 2015 r. – w sprawie o zapłatę – Sąd Okręgowy w K. oddalił apelację od wyroku Sądu Rejonowego w B. z dnia 21 listopada 2014 r.Powód wniósł skargę kasacyjną, wskazując na jej oczywistą zasadność.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna – zwłaszcza dwa pierwsze zarzuty – dotyczy wyłącznie podważenia ustaleń i oceny dowodów („brak wyczerpujących ustaleń”, „uznanie za nieudowodnione twierdzenia powoda”), co jest niedopuszczalne (art. 3983 § 3 k.p.c.). Należy przy tym zwrócić uwagę, że powołane w skardze orzeczenia dotyczące dopuszczalności stawiania zarzutu naruszenia art. 233 k.p.c. pochodzą z okresu przed wprowadzeniem skargi kasacyjnej jako nadzwyczajnego środka zaskarżenia (przed dniem 6 lutego 2005 r.).

Obecnie, wobec treści art. 3983 § 3 k.p.c., nie mają one obecnie żadnego znaczenia.Trzeci zarzut jest niedopuszczalny, gdyż został odniesiony do przepisów, których Sąd drugiej instancji nie stosuje, a przynajmniej nie wprost. Mógłby być ewentualnie wsparty powołaniem art. 381 k.p.c., ale tego nie uczyniono. Na marginesie należy przypomnieć o dyskrecjonalnej władzy sądu w zakresie zasięgania opinii biegłych (art. 278 § 1 k.p.c.).W tym stanie rzeczy, skoro skargę oparto na zarzutach, które są w postępowaniu kasacyjnym niedopuszczalne, należało orzec, jak w sentencji (art. 3986 § 3 k.p.c.).Wniosek o zasądzenie kosztów jest bezzasadny, zgodnie bowiem z utrwaloną linią orzecznictwa Sądu Najwyższego, wniesienie niedopuszczalnej skargi kasacyjnej nie jest udzieleniem pomocy prawnej i nie uzasadnia przyznania od Skarbu Państwa wynagrodzenia ustanowionemu przez sąd pełnomocnikowi (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 września 2007 r., II CZ 69/07, OSNC 2008, nr 3, poz. 41 lub z dnia 18 grudnia 2007 r., III CSK 336/07, nie publ.). kc