Legislator Case Law & Legislation
III CSK 300/13 AI generated

III CSK 300/13 · Sąd Najwyższy

Case Number III CSK 300/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

zasądzenia od pozwanej Gminy K. kwoty 168703,67 zł tytułem pozostałej części 2010 r. i kwotę 19200, 20 zł tytułem zwrotu kosztów procesu (pkt 1), a w pozostałej

Legislator headnote

AI generated

art. 3981 § 1 k.p.c, art. 39815 § 1 k.p.c, art. 39816 k.p.c; III CSK 300/13 · Sąd Najwyższy: kwoty 168703,67 zł tytułem pozostałej części 2010 r. i kwotę 19200, 20 zł tytułem zwrotu kosztów procesu (pkt 1), a w pozostałej

Keywords

AI generated
art. 3981 § 1 k.p.c art. 39815 § 1 k.p.c art. 39816 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 3981 § 1 k.p.c
Przepis art. 3981 § 1 k.p.c.
art. 39815 § 1 k.p.c
sprawy do ponownego rozpoznania (art. 39815 § 1 k.p.c.) albo uchylenia
art. 39816 k.p.c
i orzeczenia co do istoty sprawy (art. 39816 k.p.c.) przez Sąd Najwyższy może być

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III CSK 300/13

POSTANOWIENIE

Dnia 12 grudnia 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Bogumiła Ustjanicz

w sprawie z powództwa S., S., C.-Architekci

sp. p. z siedzibą w B.

przeciwko Gminie Miasta K.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 12 grudnia 2013 r.,

na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 25 marca 2013 r.,

odrzuca skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Powódka S., S., C. - Architekci spółka partnerska w B. domagała się

zasądzenia od pozwanej Gminy K. kwoty 168703,67 zł tytułem pozostałej części

wynagrodzenia

ustalonego

umową

za

wykonanie

projektu

koncepcji

architektonicznej planowanej przebudowy i rozbudowy siedziby Urzędu Miasta K.,

zapłaty za wykonanie projektu zamiennego oraz prace dodatkowe wraz z

odsetkami.

Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 11 maja 2012 r. zasądził od pozwanej na

rzecz powódki kwotę 168694,62 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 19 marca

2010 r. i kwotę 19200, 20 zł tytułem zwrotu kosztów procesu (pkt 1), a w pozostałej

części powództwo oddalił (pkt 2).

W następstwie rozpoznania apelacji pozwanej, kwestionującej w całości

wyrok Sądu pierwszej instancji, Sąd Apelacyjny zaskarżonym wyrokiem zmienił ten

wyrok w punkcie 1 w ten sposób, że wymienioną w nim kwotę 168694,62 zł obniżył

do kwoty 103541,20 zł, a kwotę 19200, 20 zł do kwoty 6732,60 zł, w pozostałym

zakresie apelację oddalił i orzekł o kosztach postępowania apelacyjnego.

Powódka w skardze kasacyjnej zaskarżyła wyrok Sądu Apelacyjnego

w części objętej punktem pierwszym (pkt I), w zakresie w jakim obniżona została

kwota zasądzona na jej rzecz wyrokiem Sądu Okręgowego w punkcie 1, o kwotę

66153,42 zł oraz tytułem kosztów procesu o kwotę 12467,60 zł.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Przepis art. 3981 § 1 k.p.c. określa substrat zaskarżenia stanowiący

pierwszą

przedmiotową

przesłankę

dopuszczalności

skargi

kasacyjnej.

W postępowaniu procesowym przedmiotem zaskarżenia skargą kasacyjną mogą

być, wydane przez sąd drugiej instancji - prawomocny wyrok lub postanowienia

w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania, kończące

postępowanie w sprawie. Utrwalone zostało w orzecznictwie Sądu Najwyższego

stanowisko,

że

środek

odwoławczy

od

orzeczenia

nieistniejącego

albo

zaskarżający orzeczenie niższej instancji w zakresie, w którym sąd ten nie

rozstrzygał, jest niedopuszczalny (por. orz. Sądu Najwyższego z dnia 22 kwietnia

1952 r., C 1040/52, NP. 1953, nr 8-9, s.153; postanowienia z dnia 2 czerwca

1964 r., I PR 10/63, OSNC 1965, nr 5, poz. 80; z dnia 25 lutego 1997 r., II CKN

15/97, OSNC 1997 r., nr 6-7, poz. 89; z dnia 7 października 1998 r., II UKN 247/98,

OSNAPiUS 1999 r., nr 20, poz. 665; z dnia 26 listopada 1999 r., III CKN 484/98,

niepubl.). Konsekwencją tego zapatrywania w postępowaniu kasacyjnym jest

przyjęcie, że prawomocny wyrok sądu drugiej instancji może być przedmiotem

zaskarżenia skargą kasacyjną jedynie w takiej części, w jakiej istnieje, czy to

w postaci pozytywnej, czy też negatywnej (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia

8 kwietnia 2013 r., III CSK 247/12, niepubl.). Przedmiotem uchylenia i przekazania

sprawy do ponownego rozpoznania (art. 39815 § 1 k.p.c.) albo uchylenia

i orzeczenia co do istoty sprawy (art. 39816 k.p.c.) przez Sąd Najwyższy może być

jedynie konkretne orzeczenie sądu drugiej instancji, a zatem takie, które zostało

wyrzeczone w jego sentencji.

Z zaskarżonego wyroku wynika, że w uwzględnieniu apelacji pozwanej Sąd

Apelacyjny zmienił wyrok Sądu pierwszej instancji przez opisane obniżenie

zasądzonych kwot, ale nie orzekł o żądaniu powódki dotyczącym różnicy pomiędzy

tymi kwotami. W tej sytuacji powódka skierowała skargę kasacyjną do orzeczenia,

które nie zostało wydane, a zatem skarga była niedopuszczalnym środkiem

zaskarżenia. Dla oceny istnienia tej przedmiotowej przesłanki dopuszczalności

skargi kasacyjnej nie ma znaczenia zaskarżenie przez pozwaną w całości wyroku

Sądu pierwszej instancji.

Z powyższych względów Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną na

podstawie art. 3986 § 2 i 3 k.p.c.

db