III CSK 298/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CSK 298/08

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 17 kwietnia 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Stanisław Dąbrowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Henryk Pietrzkowski

SSN Wojciech Katner

w sprawie z powództwa M. P.

przeciwko M. P.

o zachowek,

po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Cywilnej

w dniu 17 kwietnia 2009 r.,

skargi kasacyjnej pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego […]

z dnia 16 kwietnia 2008 r.,

oddala skargę kasacyjną; zasądza od pozwanej na rzecz

powoda 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu

kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

M. P. wystąpił z powództwem przeciwko M. P. o zasądzenie kwoty 106.500

zł wraz z ustawowymi odsetkami tytułem zapłaty należnego mu zachowku po matce

M. P., zmarłej dnia 6 stycznia 2003 r. W toku procesu pismem z dnia 24 marca

2006 r. powód ograniczył żądanie pozwu do kwoty 53.250 zł. W kolejnym piśmie z

dnia 4 czerwca 2007 r. rozszerzył żądanie do kwoty 235.000 zł. Pismem z dnia 2

października 2007 r. określił ostatecznie żądanie, domagając się zasądzenia od

pozwanej kwoty 107.500 zł.

Sąd Okręgowy w K. wyrokiem z dnia 4 grudnia 2007 r. zasądził od pozwanej

na rzecz powoda kwotę 107.500 zł z odsetkami ustawowymi od daty wyroku. W

zakresie w którym powód o graniczył żądania pozwu Sąd umorzył postępowanie,

zaś w pozostałej części powództwo oddalił.

Sąd Okręgowy ustalił między innymi, że testament M. P., w którym

powołano do spadku pozwaną został otwarty i ogłoszony w dniu 20 maja 2003 r.

Odnosząc się do zarzutu pozwanej w przedmiocie przedawnienia roszczenia

powoda w części objętej rozszerzonym żądaniem pozwu Sąd Okręgowy mając na

względzie art. 1007 k.c., art. 123 k.c. oraz powołując się na uchwałę Sądu

Najwyższego z dnia 22 października 1992 r., III CZP 130/92, OSNC 1993, nr 4,

poz. 60, uznał, że roszczenie powoda nie przedawniło się, gdyż bieg przedawnienia

został przerwany wniesieniem pozwu w dniu 22 lipca 2004 r. W ocenie Sądu

Okręgowego

wniesienie

pozwu

spowodowało

przerwanie

biegu

terminu

przedawnienia nie tylko do wysokości roszczenia zgłoszonego w pozwie, lecz

w każdej wysokości.

Apelację pozwanej od powyższego wyroku Sąd Apelacyjny oddalił wyrokiem

z dnia 16 kwietnia 2008 r. Zdaniem Sądu Apelacyjnego trafnie Sąd Okręgowy

wskazał,

że

wniesienie

pozwu

spowodowało

przerwanie

biegu

terminu

przedawnienia roszczeń z tytułu zachowku w jakiejkolwiek wysokości, a nie tylko w

stosunku do wartości roszczenia zgłoszonego w pozwie. W stanie faktycznym

sprawy nie zaistniało świadome ograniczenie żądania przez powoda. W dniu

wniesienia pozwu powód nie miał wiedzy na temat pełnej wysokości żądania, gdyż

ustalenie wartości udziału w spadku, będącego podstawą obliczenia zachowku

stanowiło przedmiot postępowania dowodowego Sądu pierwszej instancji i

nastąpiło ostatecznie w oparciu o opinię biegłego.

Pozwana wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w części,

w której Sąd ten oddalił apelację ponad kwotę 53.250 zł. W skardze kasacyjnej

podniosła zarzut naruszenia prawa materialnego: art. 123 § 1 pkt 1 k.c. poprzez

jego błędną wykładnię podlegającą na przyjęciu, że wniesienie przez powoda

w dniu 22 lipca 2004 r. pozwu spowodowało przerwanie biegu przedawnienia

roszczenia o zapłatę zachowku także co do kwoty roszczenia powoda objętego

rozszerzonym żądaniem pozwu dokonanym w toku procesu już po upływie trzech

lat od dnia otwarcia spadku, a nie tylko w stosunku do wartości roszczenia

zgłoszonego w pozwie przed upływem trzech lat od dnia otwarcia spadku czyli

przed upływem terminu przedawnienia, co w konsekwencji doprowadziło do

niewłaściwego zastosowania przez Sąd drugiej instancji tego przepisu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Przerwanie biegu przedawnienia na podstawie art. 123 § 1 pkt 1 k.p.c. przez

wniesienie pozwu następuje na ogół w granicach żądania pozwu. Jeżeli więc

powód dochodzi pozwem części roszczenia, to wniesienie pozwu nie przerywa

biegu przedawnienia co do tej części roszczenia, która nie jest objęta pozwem.

Przerwanie

przedawnienia

rozszerzonego

roszczenia

następuje

z

chwilą

rozszerzenia powództwa w sposób prawem przewidziany.

Jednakże, jeżeli chodzi o przedawnienie roszczenia o zachowek należy

wziąć pod uwagę specyfikę tej instytucji. Zachowek stanowi odpowiedni ułamek

udziału spadkowego. Dla ustalenia wartości udziału spadkowego konieczne jest

ustalenie wartości spadku. Wartość spadku ustala się według cen z chwili

orzekania o zachowku (uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia

26 marca 1985 r., III CZP 78/84, OSNCP 1985, nr 10, poz. 147).

Oczywistym jest, że w czasie wnoszenia pozwu powód nie może przewidzieć

cen, które będą w chwili orzekania. Z tego względu podanie w pozwie kwoty, która

ostatecznie okaże się niższa od wartości w chwili orzekania przysługującego mu

zachowku nie może być uważane za dochodzenie części roszczenia. W sytuacji,

w której jak w niniejszej sprawie powód dochodził całości zachowku zmiany

w zakresie żądanej

kwoty w istocie nie były zmianami co do roszczenia

o zachowek. Wbrew stanowisku skarżącej uznać należy za trafny pogląd Sądu

Apelacyjnego że wniesienie pozwu z żądaniem zapłaty zachowku przerywa bieg

przedawnienia roszczenia o zachowek nawet jeżeli ostatecznie żądana kwota

zachowku okaże się wyższa od sformułowanej w p ozwie.

Z powyższych względów na mocy art. 39814 k.p.c. Sąd Najwyższy orzekł jak

w sentencji wyroku.