III CSK 267/18 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedZgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie powód wniósł skargę kasacyjną, a dla uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołał się na potrzebę wykładni stosowanych w tej sprawie przepisów art. 93 i 120 k.c. Jednak uzasadnienie wniosku nie dowodzi, na czym miałyby polegać abstrakcyjnie ujęte wątpliwości co do tej wykładni, nie wskazuje na dotyczącą ich rozbieżność w orzecznictwie lub wypowiedziach doktryny.
Legislator headnote
AI generatedart. 3989 § 1 k.p.c; III CSK 267/18 · Sąd Najwyższy: zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III CSK 267/18 POSTANOWIENIE Dnia 4 kwietnia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa G. O.przeciwko R. R.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 kwietnia 2019 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 9 lutego 2018 r., sygn. akt I AGa (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie powód wniósł skargę kasacyjną, a dla uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołał się na potrzebę wykładni stosowanych w tej sprawie przepisów art. 93 i 120 k.c. Jednak uzasadnienie wniosku nie dowodzi, na czym miałyby polegać abstrakcyjnie ujęte wątpliwości co do tej wykładni, nie wskazuje na dotyczącą ich rozbieżność w orzecznictwie lub wypowiedziach doktryny.
Cały wywód jest skoncentrowany na kwestii wadliwego zastosowania tych przepisów w realiach tej konkretnej sprawy, a jako taki mógłby co najwyżej stanowić uzasadnienie podstaw kasacyjnych, lecz nie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.aj