III CSK 263/13 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CSK 263/13

POSTANOWIENIE

Dnia 5 grudnia 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Irena Gromska-Szuster

w sprawie z wniosku Skarbu Państwa - Starosty Powiatowego w D. o odłączenie ze

Spisu I gm. kat. B. działki nr 66/1 oraz nr 66/6 i założenie dla nich księgi wieczystej

oraz wpis prawa własności na rzecz Skarbu Państwa Starosty D.,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 5 grudnia 2013 r.,

na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy

od postanowienia Sądu Okręgowego w T.

z dnia 10 czerwca 2013 r.,

odrzuca skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

W rozpoznawanej sprawie, wszczętej w dniu 11 kwietnia 2013 r. na wniosek

Skarbu Państwa reprezentowanego przez Starostę Powiatowego w D. o odłączenie

z określonego spisu działki opisanej bliżej we wniosku i założenie dla niej księgi

wieczystej oraz wpisanie w niej prawa własności na rzecz Skarbu Państwa Starosty

D. – Sąd Okręgowy zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 czerwca 2013 r.

oddalił apelację wnioskodawcy od postanowienia Sądu pierwszej instancji

oddalającego wniosek.

Skargę

kasacyjną

od

tego

postanowienia

wniósł

Skarb

Państwa

reprezentowany przez Starostę D., w którego imieniu działał adwokat jako

pełnomocnik procesowy.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Jak wskazał Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 13 marca 2012 r.

V CSK

244/11

(OSNC–ZD

2013/3/60),

w sprawach

wieczystoksięgowych

wszczętych po dniu 12 czerwca 2009r., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym

zastępstwo Skarbu Państwa przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa jest

wyłączne (art. 4 ust.1 pkt. 1 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej

Skarbu Państwa, Dz. U. Nr 169, poz.1417 ze zm., w brzmieniu nadanym ustawą

z dnia 19 marca 2009r. o zmianie ustawy o Prokuratorii Generalnej Skarbu

Państwa - dalej: „uPGSP”). W sprawach tych bowiem, jako nie wymienionych w art.

8 ust. 1 uPGSP, nie jest dopuszczalne przekazanie przez Prokuratorię Generalną

Skarbu Państwa zastępstwa procesowego Skarbu Państwa innemu podmiotowi,

a zatem nie ma zastosowania przepis art. 8b ust. 5 ustawy, zawierający

odstępstwo od zasady określonej w art. 4 ust.1 pkt. 1 przewidującej, że przed

Sądem Najwyższym wyłączne jest zastępstwo procesowe Skarbu Państwa przez

Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa.

Z przepisu art. 4 ust.1 pkt. 1 uPGSP, mającego charakter ustrojowy, wynika

także norma o charakterze procesowym przyznająca zdolność postulacyjną przed

Sądem

Najwyższym

wyłącznie

Prokuratorii

Generalnej

Skarbu

Państwa

i jednocześnie pozbawiająca tej zdolności adwokatów i radców prawnych. Przepis

art. 871 § 3 k.p.c. należy zatem interpretować w ten sposób, że w sprawach,

w których obowiązuje wyłączne zastępstwo Skarbu Państwa przez Prokuratorię

Generalną Skarbu Państwa, nie jest dopuszczalne zastępowanie go przez żaden

inny podmiot, co obejmuje także czynności związane z postępowaniem przed

Sądem Najwyższym, podejmowane przed sądem niższej instancji, takie jak

wniesienie skargi kasacyjnej (porównaj między innymi postanowienia Sądu

Najwyższego z dnia 30 sierpnia 2006 r. I CSK 192/06, niepubl, z dnia 31 sierpnia

2006 r. I CZ 47/06, OSNC 2007/5/75 i z dnia 12 grudnia 2006 r. I CSK 415/06,

niepubl.).

W rozpoznawanej sprawie zatem wyłączne zastępstwo Skarbu Państwa

przed Sądem Najwyższym, wraz z uprawnieniem do wniesienia skargi kasacyjnej,

przysługiwało Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, co prowadzi do odrzucenia,

na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c., skargi kasacyjnej wniesionej przez adwokata, jako

wniesionej przez osobę nieuprawniona, a więc niedopuszczalnej.

es