III CSK 259/18 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CSK 259/18 POSTANOWIENIE Dnia 4 kwietnia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z wniosku S. G.‎przy uczestnictwie M. R.‎o dział spadku po N. M.,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 kwietnia 2019 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki od postanowienia Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 30 marca 2018 r., sygn. akt II Ca […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od uczestniczki na rzecz wnioskodawcy kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie uczestniczka postępowania o dział spadku - spadkobierczyni będąca stroną umowy zawartej ze spadkodawczynią - wniosła skargę kasacyjną, a dla uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołała się na oczywistą zasadność skargi.

Skarga nie jest oczywiście uzasadniona. Jest jasne, że sama nieekwiwalentność świadczeń stron umowy sprzedaży nie świadczy o jej sprzeczności z zasadami współżycia społecznego. Jednakże, jak wynika z lektury zaskarżonego orzeczenia, nie była to jedyna przyczyna uznania dokonanej czynności za sprzeczność z zasadami współżycia społecznego - Sąd II instancji wziął pod uwagę szereg innych czynników występujących w konkretnej sprawie, zwłaszcza dotyczących osoby sprzedawcy (wiek, stan świadomości) oraz kupującego (świadomość co do zaniżonej ceny).

Jest jasne, że klauzula generalna zasad współżycia społecznego ma charakter otwarty interpretacyjnie i różne osoby odmiennie mogą oceniać sprzeczność konkretnej czynności prawnej z takimi zasadami. Jednakże lektura zaskarżonego orzeczenia nie dowodzi, aby Sąd wyszedł poza margines swobody ocennej - nie doszło do oczywiście nieprawidłowej interpretacji lub zastosowania prawa.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. jw