III CSK 255/15 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedOkreślone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje przynajmniej jedna z ustawowych przesłanek: istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. - zważywszy zwłaszcza, że zaskarżone orzeczenie cechuje się prawomocnością - może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Legislator headnote
AI generatedart. 3984 § 2 k.p.c, art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c, art. 3989 § 2 k.p.c, art. 99 k.p.c; III CSK 255/15 · Sąd Najwyższy: Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.We wniesionej przez stronę pozwaną skardze kasacyjnej wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania oparty został na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Sformułowane w ujęciu strony skarżącej zagadnienia nie odpowiadają wymaganiu przewidzianemu w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Sprowadzają się one do sformułowania na s. 2-3 skargi pięciu pytań, obszernie rozwiniętych w uzasadnieniu wniosku na s. 4-8 skargi kasacyjnej.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III CSK 255/15 POSTANOWIENIE Dnia 19 listopada 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z powództwa B. S.przeciwko T. sp. z o.o. w K. o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 listopada 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowiez dnia 10 lutego 2015 r., sygn. akt I ACa 1626/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od strony pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 3600 zł (trzy tysiące sześćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje przynajmniej jedna z ustawowych przesłanek: istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. - zważywszy zwłaszcza, że zaskarżone orzeczenie cechuje się prawomocnością - może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.We wniesionej przez stronę pozwaną skardze kasacyjnej wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania oparty został na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Sformułowane w ujęciu strony skarżącej zagadnienia nie odpowiadają wymaganiu przewidzianemu w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Sprowadzają się one do sformułowania na s. 2-3 skargi pięciu pytań, obszernie rozwiniętych w uzasadnieniu wniosku na s. 4-8 skargi kasacyjnej.
Uzasadnienie wniosku nie przekonuje o wykazaniu wystąpienia istotnych zagadnień prawnych. Strona skarżąca przedstawionych zagadnień nie osadza w pogłębionym kontekście prawnym, aczkolwiek, skoro mają one cechować się istotnością z punktu widzenia prawnego, to niezbędne jest umiejscowienie ich w płaszczyźnie analizy jurydycznej, której uzasadnienie wniosku - w ocenie Sądu Najwyższego - nie zawiera. W tym stanie rzeczy należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i art. 99 k.p.c. oraz na podstawie § 6 pkt 7 i § 12 ust. 4 pkt z rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. (Dz.U. 2013, poz. 490, zm.
Dz.U.2015, poz. 617).