Legislator Case Law & Legislation
III CSK 248/16 AI generated

III CSK 248/16 · Sąd Najwyższy

Case Number III CSK 248/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Postanowieniem z dnia 26 czerwca 2015 r. Sąd Okręgowy w K. - w sprawie o ustanowienie drogi koniecznej - oddalił apelację wnioskodawcy od postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 6 marca 2013 r.Wnioskodawca wniósł skargę kasacyjną, wskazując na jej oczywistą zasadność. Według skarżącego, samo ustalenie negatywnej przesłanki, jaką jest brak odpowiedniego dostępu do drogi publicznej, powinno skutkować ustanowieniem odpowiedniej służebności. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Uzasadnienie skargi kasacyjnej (oczywista zasadność skargi – art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) rozmija się z ustaleniami Sądów meriti, które zdecydowały o oddaleniu wniosku.

Legislator headnote

AI generated

art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c, art. 3989 § 2 k.p.c, art. 39821 k.p.c; III CSK 248/16 · Sąd Najwyższy: Sąd Okręgowy w K. - w sprawie o ustanowienie drogi koniecznej - oddalił apelację wnioskodawcy od postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 6 marca 2013 r.Wnioskodawca wniósł skargę kasacyjną, wskazując na jej oczywistą zasadność. Według skarżącego, samo ustalenie negatywnej przesłanki, jaką jest brak odpowiedniego dostępu do drogi publicznej, powinno skutkować ustanowieniem odpowiedniej służebności. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Uzasadnienie skargi kasacyjnej (oczywista zasadność skargi – art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) rozmija się z ustaleniami Sądów meriti, które zdecydowały o oddaleniu wniosku.

Keywords

AI generated
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c art. 3989 § 2 k.p.c art. 39821 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Uzasadnienie skargi kasacyjnej (oczywista zasadność skargi – art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) rozmija się z ustaleniami Sądów meriti, które zdecydowały o oddaleniu wniosku.
art. 3989 § 2 k.p.c
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Uzasadnienie skargi kasacyjnej (oczywista zasadność skargi – art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) rozmija się z ustaleniami Sądów meriti, które zdecydowały o oddaleniu wniosku.
art. 39821 k.p.c
391 § 1 i art. 39821 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III CSK 248/16 POSTANOWIENIE Dnia 14 grudnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku A. G.‎przy uczestnictwie R. K. i A. K.‎o ustanowienie drogi koniecznej,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 grudnia 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 26 czerwca 2015 r., sygn. akt II Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestników kwotę 120 zł (sto dwadzieścia zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 26 czerwca 2015 r. Sąd Okręgowy w K. - w sprawie o ustanowienie drogi koniecznej - oddalił apelację wnioskodawcy od postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 6 marca 2013 r.Wnioskodawca wniósł skargę kasacyjną, wskazując na jej oczywistą zasadność. Według skarżącego, samo ustalenie negatywnej przesłanki, jaką jest brak odpowiedniego dostępu do drogi publicznej, powinno skutkować ustanowieniem odpowiedniej służebności. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Uzasadnienie skargi kasacyjnej (oczywista zasadność skargi – art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) rozmija się z ustaleniami Sądów meriti, które zdecydowały o oddaleniu wniosku.

Sądy wyraźnie i jednoznacznie ustaliły – w sposób niepoddający się kontroli kasacyjnej – że możliwe jest uczynienie odpowiedniego dostępu do drogi publicznej z działki nr [x] bez konieczności obciążania działek uczestników oraz bez ponoszenia nakładów, które byłyby niewspółmierne.W tej sytuacji argumenty skarżącego, że służebność drogi koniecznej jest „prawem bezwzględnym” i że Sąd był zobowiązany ustanowić tę służebność bez względu na „incydentalność przejazdu” lub brak sprzeciwu właścicieli, są bezzasadne i odbiegają od istoty rozstrzygnięcia.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach sądowych orzekając na podstawie art. 520 § 3 w związku z art. 13 § 2, art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. aj