III CSK 246/16 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CSK 246/16 POSTANOWIENIE Dnia 14 grudnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa S. G. i W. G. ‎przeciwko P. C. i A. C.‎o rozwiązanie umowy o dożywocie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 grudnia 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powodów od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 21 grudnia 2015 r., sygn. akt I ACa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i przyznaje radcy prawnej M. W. (Kancelaria Radcy Prawnego w L.) od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w N. kwotę 3600 zł (trzy tysiące sześćset zł) z należnym podatkiem od towarów i usług, tytułem pomocy prawnej udzielonej powodom w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 21 grudnia 2015 r. Sąd Apelacyjny w (…) - w sprawie o rozwiązanie umowy dożywocia - zmienił zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w N. z dnia 21 kwietnia 2015 r. oddalający powództwa, ale tylko w zakresie dotyczącym kosztów procesu, natomiast w pozostałym zakresie oddalił apelację powodów.Powodowie wnieśli skargę kasacyjną, wskazując na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, dotyczącego „wyjątkowego wypadku”, o jakim mowa w art. 913 § 2 k.c. Podnieśli również, że skarga jest oczywiście uzasadniona.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Przepis art. 913 § 2 k.c. oraz pojęcie „wyjątkowy wypadek” były już wielokrotnie przedmiotem orzeczeń Sądu Najwyższego.

Z tego względu nie ma powodów, aby do tej analizy wracać oraz rewidować dominujący kierunek wykładni. Niniejsza sprawa nie dostarcza zresztą żadnych „nowości”, które mogłyby stać się podłożem nowej, twórczej wykładni (por. m.in. wyroki z dnia 9 kwietnia 1997 r., III CKN 50/97, OSNC 1997, nr 9, poz. 133, z dnia 9 listopada 2000 r., II CKN 342/00, nie publ., z dnia 15 lipca 2010 r., IV CSK 32/10, nie publ., z dnia 25 maja 2016 r., V CSK 499/15, nie publ.).Poza tym w skardze kasacyjnej występuje sprzeczność argumentacyjna, gdyż skarżący powołali się na oczywistą zasadność skargi, jednak występowanie tej przesłanki jest zasadniczo wyłączone, gdy skarżący powołują się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego.

Oczywista zasadność skargi występuje wtedy, gdy w konkretnej sprawie doszło do oczywistego, rażącego i widocznego „na pierwszy rzut oka” naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, tj. gdy zarzuty sformułowane w skardze kasacyjnej są oczywiście zasadne, i jest jasne, że gdy skarga jest w tym znaczeniu oczywiście uzasadniona, nie może być w niej miejsca na istotne zagadnienie prawne.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), przyznając pełnomocnikowi powodów wynagrodzenie z tytułu pomocy prawnej udzielonej powodom z urzędu w postępowaniu kasacyjnym. jw