III CSK 233/16 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CSK 233/16 POSTANOWIENIE Dnia 19 października 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku R. C. i M. C. ‎przy uczestnictwie E. W. i S. W. ‎o rozgraniczenie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 października 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestników od postanowienia Sądu Okręgowego w K. ‎z dnia 27 listopada 2015 r., sygn. akt II Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 27 listopada 2015 r. Sąd Okręgowy w K. ‎w sprawie o rozgraniczenie oddalił apelację uczestników od postanowienia Sądu Rejonowego w B. z dnia 17 grudnia 2014 r.Uczestnicy wnieśli skargę kasacyjną, wskazując na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, sprowadzającego się odpowiedzi na pytanie, ‎czy prawomocna decyzja scaleniowa kształtuje świadomość posiadacza w zakresie dobrej wiary. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zagadnienie prawne uzasadniające przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) musi być zagadnieniem istotnym.

Musi mieć charakter ściśle jurydyczny, dający się przedstawić w sposób syntetyczny ‎i oderwany od kontrowersji dotyczących ustaleń dokonanych w danej sprawie lub oceny dowodów.Dobra lub zła wiara posiadacza to wprawdzie kategoria prawna, jednak jej jest zawsze kwestią faktów; konkretnych ustaleń i ich oceny, z uwzględnieniem elementów przedmiotowych, dotyczących konkretnej osoby, oraz przedmiotowych, dotyczących okoliczności sprawy.W związku z tym zagadnienie prawne przedstawione przez skarżących jako przyczyna kasacyjna nie może być uznane za zagadnienie, o którym mowa ‎w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Jest ono także próbą krytyki dokonanych ustaleń, co jest ‎w postępowaniu kasacyjnym niedopuszczalne (art. 3983 § 3 k.p.c.).

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). aj