III CSK 232/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CSK 232/09

POSTANOWIENIE

Dnia 18 grudnia 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Kazimierz Zawada

w sprawie z powództwa A. H.

przeciwko A. P.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 grudnia 2009 r.,

na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 3 kwietnia 2009 r.,

odmawia

i zasądza

od

przyjęcia

skargi

pozwanego

na

kasacyjnej

rzecz

do

powoda

rozpoznania

kwotę

3600

(trzy tysiące sześćset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania

kasacyjnego.

Uzasadnienie

Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do

rozpoznania, jeżeli: w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje

potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub

wywołujących

rozbieżności

w

orzecznictwie

sądów,

zachodzi

nieważność

postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten

pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie

środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.

W sprawie nie występują wskazane we wniosku skarżącego istotne

zagadnienia prawne. Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 398 9 § 1

pkt 1 k.p.c. jest doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy zagadnienie

nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego rozstrzygnięcie może się przyczynić

do rozwoju prawa, podniesiona zaś w skardze kasacyjnej kwestia dotycząca

ustalenia, kiedy mamy do czynienia z wekslem zupełnym, a kiedy z wekslem

in blanco, oraz kwestia dotycząca rozkładu ciężaru dowodu w razie dochodzenia

zapłaty na podstawie weksla, były już wielokrotnie wyjaśniane w orzecznictwie

(por. np. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 21 września 2006 r., I CSK 116/06,

OSNC 2007, nr 5, poz. 76, z dnia 21 września 2006 r., I CSK 130/06, OSNC 2007,

nr 6, poz. 93, z dnia 26 stycznia 2001 r., II CKN 25/00, OSNC 2001, nr 7-8, poz.

117, z dnia 5 lipca 2007 r., II CSK 160/07, LEX nr 439205, i z dnia 7 maja 2009 r.,

IV CSK 549/08, niepubl.).

Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi

kasacyjnej do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego orzekł zgodnie

z art. 98 w związku z art. 108 § 1 i 39821 k.p.c.