III CSK 228/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CSK 228/07

POSTANOWIENIE

Dnia 14 września 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

w sprawie z powództwa Syndyka Masy Upadłości Przedsiębiorstwa Produkcji

i Usług "P." sp. z o.o. w K. w upadłości

przeciwko A. M.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 września 2007 r.,

na skutek skargi kasacyjnej pozwanego

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 8 grudnia 2006 r.,

odrzuca skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 8 grudnia 2007 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację

pozwanego A. M. od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 14 lipca 2006 r., którym

tenże Sąd uwzględnił powództwo Syndyka Masy Upadłości Przedsiębiorstwa

Produkcji i Usług „P.” Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, zasądzając od

pozwanego na rzecz powoda kwotę 146 918,39 zł wraz z odsetkami ustawowymi

oraz zwrot kosztów procesu.

W skardze kasacyjnej od wyroku Sądu drugiej instancji pozwany powoływał,

jako okoliczności uzasadniające przyjęcie skargi do rozpoznania, przesłankę

występowania w sprawie zagadnień prawnych, jednakże ich nie wywiódł, a jedynie

zawarł w skardze ich uzasadnienie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna jest kwalifikowanym środkiem prawnym, a zatem wszelkie

braki w zakresie jego ustawowych wymagań konstrukcyjnych, o których mowa

w art. 3984 § 1 k.p.c., zgodnie z ustalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego

skutkują odrzuceniem skargi bez wzywania skarżącego do ich uzupełnienia.

W orzecznictwie wskazywano w związku z powyższym, iż obowiązujące

przepisy kodeksu postępowania cywilnego nakazują stronie wnoszącej skargę

wywieść w niej „wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego

uzasadnienie” (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.), nawiązujący do co najmniej jednej

z ustawowych przesłanek tzw. przedsądu, zawartych w art. 398 9 § 1 k.p.c. (por.

m.in. postanowienie SN z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05, OSNC 2006 nr 4,

poz. 75).

Skoro zatem skarżący powołuje się na występowanie w sprawie istotnych

zagadnień prawnych, to jego obowiązkiem było owe zagadnienia Sądowi

Najwyższemu zwięźle przedstawić - w sposób zbliżony, jak to czyni sąd

odwoławczy korzystając z uprawnienia przewidzianego w art. 390 k.p.c. (tak m.in.

postanowienie SN z dnia 9 maja 2006 r., V CSK 75/06, niepubl.). Wymagania

konstrukcyjnego z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. nie spełnia skarga kasacyjna, w której

skarżący wprawdzie stara się uzasadnić wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania

opierając się na przesłance z art. 3989 § 1 k.p.c., lecz nie formułuje rzekomo

występujących w sprawie istotnych zagadnień prawnych.

Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 398 6 § 3 k.p.c. skargę

kasacyjną należało odrzucić.

kg