III CSK 223/16 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CSK 223/16 POSTANOWIENIE Dnia 19 października 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa M. S. ‎przeciwko Fundacji A. w W. ‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 października 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 4 lutego 2016 r., sygn. akt I ACa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 4 lutego 2016 r. Sąd Apelacyjny w (…) w sprawie o zapłatę oddalił apelację powódki od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 27 lipca 2015 r.Powódka wniosła skargę kasacyjną, wskazując na jej oczywistą zasadność. Według skarżącej, Sąd drugiej instancji w sposób oczywisty naruszył przepisy postępowania, nie rozpoznał wszystkich zarzutów i tym samym dokonał nieprawidłowej kontroli instancyjnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Oczywista zasadność skargi w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. to zasadność ewidentna, niewątpliwa, oczywista na „pierwszy rzut oka” dla każdego, nawet niedoświadczonego prawnika.

Skarga nie cechuje się taką oczywistością w sprawie, także w zakresie zarzutów naruszenia przepisów prawa procesowego. Została zresztą wymierzona przeciwko ustaleniom Sądu meriti, które są w postępowaniu kasacyjnym nienaruszalne. W związku z tym nie można stawiać konkretnego zarzutu naruszenia przepisów prawa materialnego przez jego niezastosowanie opartego na tezie, „iż w przypadku dokonania prawidłowych ustaleń stanu faktycznego powinny one znaleźć zastosowanie”.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). jw