III CSK 221/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CSK 221/12

POSTANOWIENIE

Dnia 18 października 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Kazimierz Zawada

w sprawie z powództwa Z. B.

przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Okręgowego w T.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 18 października 2012 r.,

na skutek skargi kasacyjnej powoda

od wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 24 lutego 2012 r.,

1)

2)

3)

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,

zasądza od powoda na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii

Generalnej Skarbu Państwa kwotę 1800 (tysiąc osiemset)

zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego,

przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego

adwokatowi P. L. kwotę 2.700 (dwa tysiące siedemset) zł,

powiększoną o należny podatek od towarów i usług,

tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej

powodowi z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.

Uzasadnienie

Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do

rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje

potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub

wywołujących

rozbieżności

w

orzecznictwie

sądów,

zachodzi

nieważność

postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten

pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie

środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.

Powód uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania

istnieniem potrzeby wykładni przepisów prawnych wywołujących rozbieżności

w orzecznictwie sądów, a konkretnie potrzebą wykładni art. 117 k.p.c. ze względu

na niejednolitość orzecznictwa co do skutków naruszenia tego przepisu.

Tak umotywowany wniosek powoda o przyjęcie skargi kasacyjnej do

rozpoznania jest bezzasadny z przyczyn wyjaśnionych w odpowiedzi strony

pozwanej na skargę kasacyjną powoda.

Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi

kasacyjnej powoda do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego

zasądzonych od powoda rozstrzygnął zgodnie z art. 98 w związku z art. 108 § 1

i art. 39821 k.p.c. oraz art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii

Generalnej Skarbu Państwa (Dz. U nr 169, poz. 1417 ze zm.) i art. 99 k.p.c. oraz

§ 6 pkt 6 i § 13 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września

2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb

Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163,

poz. 1348 ze zm.). Podstawę przyznania pełnomocnikowi powoda zwrotu kosztów

pomocy prawnej udzielonej z urzędu stanowiły przepisy §2 ust. 3, § 6 pkt 6, § 13

ust. 4, §19 i 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.

w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa

kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.