III CSK 219/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CSK 219/07

POSTANOWIENIE

Dnia 11 września 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

w sprawie z powództwa K. sp. z o.o. w Z.

przeciwko J. sp. z o.o. w W.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 września 2007 r.,

na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 7 grudnia 2006 r.,

odrzuca skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 7 grudnia 2006 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację powoda

od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 21 lipca 2006 r.

Od powyższego wyroku powód wniósł skargę kasacyjną. Jako okoliczność

uzasadniającą jej przyjęcie do rozpoznania, powołał się na jej oczywistą

zasadność.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Zgodnie bowiem z art. 398 4 § 1 pkt 3

k.p.c., wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zawsze winien być

opatrzony uzasadnieniem i to niezależnie od tego, którą z okoliczności

uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, wymienionych

w art. 3989 § 1 k.p.c., skarżący powołuje. Gdy chodzi o „oczywistą zasadność

skargi”, obowiązkiem skarżącego jest wykazanie, za pomocą argumentów

jurydycznych, rzeczywistego zaistnienia takiego uchybienia, które w świetle

przekonania

każdego

przeciętnego

prawnika

narusza

obowiązujący

w Rzeczypospolitej Polskiej porządek prawny (por. postanowienie SN z dnia

12 grudnia 2002 r., II UK 163/02, OSNAPiUS 2003 nr 18, poz. 13). Tego jednak

skarżący zaniechał, ograniczając się jedynie do stwierdzenia, że Sąd drugiej

instancji niesłusznie przyjął pozorność umowy zlecenia, skoro zleceniobiorca

faktycznie je wykonywał.

Należy podkreślić, iż uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do

rozpoznania nie może zastąpić uzasadnienie podstaw kasacyjnych; chodzi tu

bowiem o dwa odrębne elementy konstrukcyjne tego środka odwoławczego (tak

m.in. postanowienie SN z dnia 26 października 2005 r., V CZ 122/05, niepubl.).

Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 398 6 § 3 k.p.c. skargę

kasacyjną należało odrzucić.

kg