III CSK 184/13 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CSK 184/13

POSTANOWIENIE

Dnia 24 kwietnia 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący)

SSN Krzysztof Pietrzykowski (sprawozdawca)

SSA Katarzyna Polańska-Farion

w sprawie z wniosku "K. R." sp. z o.o. w K.

przy uczestnictwie J. S.A. w Z.

o wpis,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 24 kwietnia 2014 r.,

skargi kasacyjnej wnioskodawcy

od postanowienia Sądu Okręgowego w N.

z dnia 28 marca 2013 r.,

oddala skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

W dniu 28 stycznia 2013 r. Sąd Rejonowy dokonał wpisu w księdze

wieczystej […] K. R. Spółki z o.o. jako wieczystego użytkownika i właściciela

budynku stanowiącego odrębną nieruchomość w miejsce dotychczas ujawnionej J.

S.A. Podstawę wpisu stanowiło m.in. postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 16

października 2012 r. o wstrzymaniu skuteczności wyroku Sądu Rejonowego w M. z

dnia 12 lipca 2010 r. (wyrok uzgadniający treść księgi wieczystej z rzeczywistym

stanem prawnym – powódka w miejsce pozwanej) w związku z wniesieniem skargi

kasacyjnej pozwanej K. R. Spółki z o.o. od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 29

maja 2012 r.

Apelację od tego wpisu wniosła J. S.A.

Sąd Okręgowy w N. postanowieniem z dnia 28 marca 2013 r. uchylił

zaskarżony wpis i wniosek oddalił oraz orzekł, że wnioskodawca i uczestnik

ponoszą koszty postępowania apelacyjnego związane ze swym udziałem

w sprawie. Podkreślił, że wstrzymanie skuteczności wyroku nie tworzy nowego

stanu

prawnego,

a

jedynie

powoduje

zawieszenie

stanu

już

uprzednio

wykreowanego. Dopóki więc nie zostanie wyrok Sądu Rejonowego w M. z dnia 12

lipca 2010 r. oraz wyrok Sądu Okręgowego w N. z dnia 29 maja 2012 r. wykluczony

z obrotu prawnego, to brak jest podstaw prawnych do zmiany dotychczasowego

prawomocnego wpisu w drodze wykreślenia go z księgi wieczystej, którego

podstawą

były

wymienione

orzeczenia.

Postanowienie

Sądu

Okręgowego

dotyczące wstrzymania skuteczności wyroku Sądu Rejonowego nie jest takim

dokumentem, który mógłby wykazywać niezgodność, o której mowa w art. 31 ust.

2 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (jedn. tekst: Dz.U.

z 2013 r., poz. 707 ze zm.; dalej: "k.w.h."), a w konsekwencji uzasadniającym

zmianę w księgach wieczystych, jakiej dokonał Sąd Rejonowy zaskarżonym

wpisem.

Wnioskodawczyni

wniosła

skargę

kasacyjną,

w

której

zaskarżyła

postanowienie Sądu Okręgowego w całości, zarzucając naruszenie przepisów

postępowania, mianowicie art. 372 k.p.c. i art. 2 w związku z art. 45 § 1 Konstytucji,

art. 31 ust. 2 k.w.h., art. 388 § 4 w związku z art. 388 § 1 k.p.c., art. 316 § 1

w związku z art. 13 § 2 k.p.c. oraz art. 626 9 i art. 6268 § 2 k.p.c. w związku z art.

34 k.w.h.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Trzeba zgodzić się z Sądem Okręgowym, że postanowienie tego Sądu

dotyczące wstrzymania skuteczności wyroku Sądu Rejonowego w M. z dnia 12

lipca 2010 r. nie jest takim orzeczeniem, które wskazywałoby na niezgodność

między wpisem w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym (art. 31

ust. 2 k.w.h.). Wstrzymanie skuteczności wyroku Sądu Rejonowego w M. nastąpiło

w związku z wniesieniem skargi kasacyjnej od wyroku Sądu Okręgowego w N. z

dnia 29 maja 2012 r. Ostatnio wymieniony wyrok został uchylony przez Sąd

Najwyższy wyrokiem z dnia 27 czerwca 2013 r., III CSK 294/12, a sprawa została

przekazana Sądowi Okręgowemu w N. do ponownego rozpoznania i orzeczenia o

kosztach postępowania kasacyjnego. Nadal jednak pozostał w obrocie wyrok Sądu

Rejonowego w M. z dnia 12 lipca 2010 r. Skarga kasacyjna jest zatem bezzasadna,

bez znaczenia w niniejszej sprawie jest bowiem okoliczność, że w wyniku dalszych

rozstrzygnięć sądowych mogło ewentualnie dojść do usunięcia z obrotu prawnego

wyroku Sądu Okręgowego w N. z dnia 29 maja 2012 r.

Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 14 k.p.c.

orzekł, jak w sentencji.