III CSK 178/15 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CSK 178/15 POSTANOWIENIE Dnia 29 września 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa P. B. ‎przeciwko E. S.A. w S. (poprzednio M. S.A. w S.)‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 września 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie‎z dnia 17 grudnia 2014 r., sygn. akt I ACa 1313/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 17 grudnia 2014 r. – w sprawie o zapłatę – Sąd Apelacyjny w Krakowie zmienił zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w Nowym Sączu z dnia 30 maja 2014 r., zmniejszając zasądzone przez ten Sąd kwoty.Powód wniósł skargę kasacyjną, wskazując, na podstawie art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., że skarga jest oczywiście uzasadniona. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które mogą stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania; wyłącznie na tych przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Skarżący wskazał na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej, ale jednocześnie oparł ją na zarzucie błędnej oceny dowodów, co jest w postępowaniu kasacyjnym niedopuszczalne, świadczy więc tym o bezzasadności skargi, a nie jej zasadności.Również zarzuty dotyczące naruszenia prawa materialnego są w istocie oparte na krytyce ustaleń, co także jest niedopuszczalne, gdyż podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów (art. 3983 § 3 k.p.c.).

Należy przy tym podnieść, że ocena i ustalenie wysokości odszkodowania oraz zadośćuczynienia – odnoszona do konkretnych okoliczności sprawy – należy w zasadzie do sądów meriti i do sfery oceny sędziowskiej. Kontrolna kasacyjna w takich sprawach nie jest wyłączona, jednakże możliwa jest jedynie w szczególnym przypadku, który w niniejszej sprawie nie występuje.Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zawiera także argumentów przekonujących do tego, że potrzebna jest wykładnia art. 445 § 1 k.c. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).