Legislator Case Law & Legislation
III CSK 130/07 AI generated

III CSK 130/07 · Sąd Najwyższy

Case Number III CSK 130/07
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Sądu Rejonowego w L. z dnia 28 czerwca 2006 r. w ten sposób, że oddalił wniosek wnioskodawcy zarzucając naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 233 § 1

Legislator headnote

AI generated

art. 233 § 1 k.p.c, art. 328 § 2 k.p.c, art. 382 k.p.c, art. 3983 § 1 k.p.c, art. 3983 § 3 k.p.c, art. 39813 § 2 k.p.c; III CSK 130/07 · Sąd Najwyższy: Sądu Rejonowego w L. z dnia 28 czerwca 2006 r. w ten sposób, że oddalił wniosek wnioskodawcy zarzucając naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 233 § 1

Keywords

AI generated
art. 233 § 1 k.p.c art. 328 § 2 k.p.c art. 382 k.p.c art. 3983 § 1 k.p.c art. 3983 § 3 k.p.c art. 39813 § 2 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 233 § 1 k.p.c
wnioskodawcy zarzucając naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 233 § 1
art. 328 § 2 k.p.c
w związku z art. 328 § 2 k.p.c.
art. 382 k.p.c
k.p.c. w związku z art. 328 § 2 k.p.c. i art. 382 k.p.c. przez rażąco wadliwą ocenę
art. 3983 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 3983 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna może być oparta na
art. 3983 § 3 k.p.c
natomiast, na mocy art. 3983 § 3 k.p.c., możliwość oparcia skargi kasacyjnej na
art. 39813 § 2 k.p.c
i zakresem rozpoznania skargi (art. 39813 § 2 k.p.c.) oraz określono w sposób
art. 183 ust. 1 Konstytucji
nad działalnością sądów powszechnych w zakresie orzekania (art. 183 ust.
art. 3986 § 2 k.p.c

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III CSK 130/07

POSTANOWIENIE

Dnia 22 czerwca 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jacek Gudowski

w sprawie z wniosku L. S. i A. S.

przy uczestnictwie S. P. i in. ,

o zasiedzenie nieruchomości,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 czerwca 2007 r.,

na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców

od postanowienia Sądu Okręgowego w N.

z dnia 7 grudnia 2006 r.,

odrzuca skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 7 grudnia 2006 r. Sąd Okręgowy w N. zmienił wyrok

Sądu Rejonowego w L. z dnia 28 czerwca 2006 r. w ten sposób, że oddalił wniosek

L. S. i A. S. o zasiedzenie nieruchomości.

Od

postanowienia

Sądu

Okręgowego

skargę

kasacyjną

wnieśli

wnioskodawcy zarzucając naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 233 § 1

k.p.c. w związku z art. 328 § 2 k.p.c. i art. 382 k.p.c. przez rażąco wadliwą ocenę

materiału

dowodowego

zebranego

w

sprawie.

W

uzasadnieniu

skargi

wnioskodawcy skupili się na kwestionowaniu dokonanych przez Sąd Okręgowy

oraz Sąd Rejonowy ustaleń faktycznych oraz oceny dowodów, wskazując co – ich

zdaniem – powinno być przedmiotem ustaleń Sądów.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3983 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna może być oparta na

podstawie naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub

niewłaściwe zastosowanie oraz na podstawie naruszenia przepisów postępowania,

jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wyłączono

natomiast, na mocy art. 3983 § 3 k.p.c., możliwość oparcia skargi kasacyjnej na

zarzutach dotyczących ustalenia faktów i oceny dowodów. W ten sposób

zharmonizowano podstawy kasacyjne z charakterem postępowania kasacyjnego

i zakresem rozpoznania skargi (art. 39813 § 2 k.p.c.) oraz określono w sposób

jednoznaczny funkcję Sądu Najwyższego jako sądu prawa, sprawującego nadzór

nad działalnością sądów powszechnych w zakresie orzekania (art. 183 ust. 1

Konstytucji).

W tej sytuacji skarga kasacyjna ograniczona tylko do zarzutów dotyczących

ustalenia faktów lub oceny dowodów i niewskazująca na inne naruszenia prawa jest

niedopuszczalna (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 września

2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76).

Osnowa i uzasadnienie skargi kasacyjnej wniesionej przez wnioskodawców

wskazują, że skarga ta została oparta wyłącznie na zarzutach dotyczących ustaleń

faktycznych oraz oceny dowodów. W tej sytuacji należało orzec, jak w sentencji

(art. 3986 § 2 k.p.c.).

kg