III CSK 127/14 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedUczestniczka Parafia Rzymskokatolicka pod wezwaniem (…) w T. wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w T. z dnia 5 grudnia 2013 r. Jako przyczynę kasacyjną wskazała rozbieżność orzecznictwa dotyczącą art. 407 § 1 k.p.c., mającą związek z terminem do wniesienia skargi o wznowienie, oraz pojęć „dowiedzenie się o wyroku” i „dowiedzenie się o podstawie wznowienia”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Legislator headnote
AI generatedart. 407 § 1 k.p.c, art. 3989 § 1 k.p.c, art. 3984 § 2 k.p.c, art. 3989 § 2 k.p.c, art. 520 § 3 k.p.c; III CSK 127/14 · Sąd Najwyższy: Decydująca zatem jest chwila dowiedzenia się o treści wyroku, a nie o jego wydaniu.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygając na podstawie art. 520 § 3 k.p.c.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III CSK 127/14 POSTANOWIENIE Dnia 12 czerwca 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie ze skargi A. D.przy uczestnictwie J. P., Parafii Rzymskokatolickiej pod wezwaniem (…) w T. i Prokuratora Prokuratury Rejonowej w T.o wznowienie postępowania w sprawie I Ns (…),po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 czerwca 2014 r.,skargi kasacyjnej uczestnika Parafii Rzymskokatolickiej pod wezwaniem (…) w T.od postanowienia Sądu Okręgowego w T.z dnia 5 grudnia 2013 r., sygn. akt I Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od uczestnika Parafii Rzymskokatolickiej pod wezwaniem (…) w T. na rzecz wnioskodawczyni kwotę 1800 zł (tysiąc osiemset zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Uczestniczka Parafia Rzymskokatolicka pod wezwaniem (…) w T. wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w T. z dnia 5 grudnia 2013 r. Jako przyczynę kasacyjną wskazała rozbieżność orzecznictwa dotyczącą art. 407 § 1 k.p.c., mającą związek z terminem do wniesienia skargi o wznowienie, oraz pojęć „dowiedzenie się o wyroku” i „dowiedzenie się o podstawie wznowienia”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Wyłącznie na tych przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.W orzecznictwie Sądu Najwyższego w ostatnim czasie dominuje pogląd – podzielany także przez skład orzekający – że wiedza skarżącego powinna być wystarczająco pewna i pełna co do zakresu podmiotowego i przedmiotowego rozstrzygnięcia, co oznacza konieczność uzyskania przez stronę informacji o treści orzeczenia (por. np. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 1938 r., C I 2798/37, OSP 1938, poz. 461, postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 5 listopada 1998 r., III AO 58/98, OSNAPUS 1999, nr 3, wkładka, s. 4 i z dnia 19 sierpnia 2009 r., III CZ 33/09, nie publ. oraz uchwała Sądu najwyższego z dnia 27 czerwca 2013 r., III CZP 27/13, OSNC 2014, nr 4, poz. 4).
Decydująca zatem jest chwila dowiedzenia się o treści wyroku, a nie o jego wydaniu.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygając na podstawie art. 520 § 3 k.p.c.