III CSK 117/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CSK 117/10

POSTANOWIENIE

Dnia 21 lipca 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

w sprawie z powództwa A. P., A. P., E. B., K. P. i E. T.

przeciwko Województwu X. - Zarządowi Dróg Wojewódzkich

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 lipca 2010 r.,

na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej

od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 2 grudnia 2009 r., sygn. akt I ACa (…),

odrzuca skargę kasacyjną i zasądza od pozwanego tytułem zwrotu kosztów

postępowania kasacyjnego na rzecz A. P., E. B. i A. P. kwoty po 1 200 (jeden

tysiąc dwieście) złotych oraz na rzecz K. P. i E. T. kwoty po 600 (sześćset) złotych.

Uzasadnienie

W związku ze skargą kasacyjną pozwanego Województwa X. - Zarządu Dróg

Wojewódzkich od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 2 grudnia 2009 r. należy zważyć,

co następuje.

Powodów łączą prawa i obowiązki oparte na tej samej podstawie faktycznej

i prawnej, tj. współuczestnictwo materialne (art. 72 § 1 pkt 1 k.p.c.). W niniejszej sprawie

dochodzą oni roszczeń o zapłatę wynagrodzenia za korzystanie z nieruchomości

wspólnej bez tytułu prawnego. Roszczenia te powodowie zindywidualizowali z

uwzględnieniem ich udziałów we współwłasności przedmiotowej nieruchomości, mimo

że czynności procesowe przez nich podejmowane mają charakter czynności

zachowawczych (art. 209 k.c.). Czynności te nie są jednak podejmowane w imieniu

pozostałych współwłaścicieli, lecz w imieniu własnym. Powodowie nie działają jako

przedstawiciele pozostałych współwłaścicieli, stąd nie zachodzi po stronie czynnej

współuczestnictwo konieczne (por.: wyrok SN z dnia 20 października 1975 r., sygn. akt

III CRN 288/75, OSNCP z 1976 r., nr 10, poz. 211). Wykluczone w niniejszej sprawie

jest również współuczestnictwo jednolite. Uwarunkowane jest to zindywidualizowaniem

roszczeń przez powodów, którzy dochodzą świadczeń podzielnych. Zatem istnieje

możliwość wydania wyroku, który nie dotyczy ich niepodzielnie.

Zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego, w przypadku współuczestnictwa

powodów, które nie jest współuczestnictwem koniecznym lub jednolitym, wartość

przedmiotu zaskarżenia w postępowaniu kasacyjnym oznacza się odrębnie dla roszczeń

każdego z powodów (postanowienie SN z dnia 28 lutego 1997 r., sygn. akt I CKN 31/97,

niepubl.; por także: postanowienie SN z dnia 8 lutego 2001 r., sygn. akt IV CKN

1934/00, niepubl.; postanowienie SN z dnia 21 marca 1997 r., sygn. akt I PKN 61/97,

OSNP z 1998 r., nr 1, poz. 16; postanowienie SN z dnia 17 stycznia 1997 r., sygn. akt I

PKN 65/96, OSNP z 1997 r., nr 17, poz. 317). Z kolei co do zasady skarga kasacyjna

jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu

zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych (art. 3982 § 1 k.p.c.). Skarżący

oznaczył łącznią wartość przedmiotu zaskarżenia na 96.000,00 zł, podczas gdy

którakolwiek z wartości przedmiotu zaskarżenia oznaczonych odrębnie dla roszczeń

każdego z powodów (odpowiednio: 48 tys. zł, 16 tys. zł, 16 tys. zł, 8 tys. zł, 8 tys. zł)

uniemożliwiłaby uznanie skargi kasacyjnej, skierowanej wobec każdego z tych powodów

indywidualnie, za dopuszczalną.

Wobec powyższego na podstawie art. 3982 § 1 k.p.c. należało uznać, że skarga

kasacyjna pozwanego jest niedopuszczalna i zgodnie z art. 398 6 § 3 k.p.c. podlega

odrzuceniu.

Na wniosek powodów zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną Sąd Najwyższy

orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie art. 98 § 1 i 3, art. 108 § 1 w

związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz w związku z § 13 ust. 4 pkt 2 i § 6 pkt 4 i 5

rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za

czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej

pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.).