III CSK 113/15 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CSK 113/15 POSTANOWIENIE Dnia 16 lipca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z powództwa M. K. ‎przeciwko Wojewódzkiemu Specjalistycznemu Szpitalowi […] w K. i Skarbowi Państwa - Wojewodzie Świętokrzyskiemu‎o zapłatę i ustalenie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 lipca 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 23 stycznia 2014 r., sygn. akt II Ca 1313/13, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i nie obciąża powoda kosztami postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. – zważywszy zwłaszcza, że zaskarżone orzeczenie cechuje się prawomocnością – może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.

Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.We wniesionej skardze kasacyjnej, z uwzględnieniem pisma procesowego powoda z dnia 27 lutego 2015 r., wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania oparty został na przesłankach wskazanych w art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. Sformułowane w ujęciu strony skarżącej zagadnienie nie odpowiada wymaganiu przewidzianemu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Sprowadza się ono do wskazywania na: „ustalenie istnienia potrzeby wykładni przepisów art. 417 k.c. …”, czego nie można uznać za wykazanie wystąpienia istotnego zagadnienia prawnego.Również przesłanka, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. nie została wykazana.

Skarżący nie wskazał bowiem przyczyny, dla której zachodzi potrzeba dokonania wykładni przepisu art. 417 k.c., ani też – poza gołosłownym stwierdzeniem – nie wyjaśnił, na czym polega ewentualna rozbieżność w orzecznictwie sądów co do wykładni powyższego przepisu, nie wskazując, choćby przykładowo, na orzeczenia sądów mające dowodzić istnienia rozbieżności interpretacyjnych.W tym stanie rzeczy należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 102 k.p.c.