Legislator Case Law & Legislation
III CSK 112/14 AI generated

III CSK 112/14 · Sąd Najwyższy

Case Number III CSK 112/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Wnioskodawca W. B. wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w N. z dnia 6 listopada 2013 r. Powołał się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), w uzasadnieniu wniosku wskazał zaś na występujący w sprawie problem dotyczący przerwy biegu zasiedzenia nieruchomości przez złożenie w sądzie wniosku o nabycie własności gospodarstwa rolnego przez samoistnego posiadacza, gdy z ustalonego stanu faktycznego wynika, że zarówno pierwotny wnioskodawca, jak i uczestnik tego postępowania, a także świadkowie zeznający w sprawie, uważali, iż wniosek ten nie obejmuje części nieruchomości, która znajduje się w posiadaniu osoby biorącej udział w postępowaniu sądowym dotyczącym uwłaszczenia.

Legislator headnote

AI generated

art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c, art. 3989 § 1 k.p.c, art. 3989 § 2 k.p.c, art. 520 § 2 k.p.c; III CSK 112/14 · Sąd Najwyższy: Wnioskodawca W. B. wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w N. z dnia 6 listopada 2013 r. Powołał się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), w uzasadnieniu wniosku wskazał zaś na występujący w sprawie problem dotyczący przerwy biegu zasiedzenia nieruchomości przez złożenie w sądzie wniosku o nabycie własności gospodarstwa rolnego przez samoistnego posiadacza, gdy z ustalonego stanu faktycznego wynika, że zarówno pierwotny wnioskodawca, jak i uczestnik tego postępowania, a także świadkowie zeznający w sprawie, uważali, iż wniosek ten nie obejmuje części nieruchomości, która znajduje się w posiadaniu osoby biorącej udział w postępowaniu sądowym dotyczącym uwłaszczenia.

Keywords

AI generated
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c art. 3989 § 1 k.p.c art. 3989 § 2 k.p.c art. 520 § 2 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygając na podstawie art.
art. 3989 § 1 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygając na podstawie art.
art. 3989 § 2 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygając na podstawie art.
art. 520 § 2 k.p.c
3989 § 2 k.p.c.), o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygając na podstawie art. 520 § 2 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
II CK 12/02
postanowienia z dnia 23 października 2002 r., II CK 12/02, nie publ., z dnia 10 grudnia 2003 r., V CZ 123/03, nie publ., z dnia 7 stycznia 2005 r., I CZ 183/04, nie publ., z dnia 13 stycznia 2007 r., III CSK 180/07, nie publ., z dnia 23 marca 2012 r., I CSK 496/11, nie publ.
III CSK 180/07
Sygn. akt III CSK 180/07 POSTANOWIENIE Dnia 13 lipca 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Irena Gromska-Szuster w sprawie z powództwa "S." sp. z o.o. przeciwko Komornikowi przy Sądzie Rejonowym w K., GG o zapłatę i zobowiązanie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 lipca 2007 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 24 listopada 2006 r., sygn. akt [...], 1) odrzuca skargę kasacyjną;
I CSK 496/11
Sygn. akt I CSK 496/11 POSTANOWIENIE Dnia 23 marca 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jan Górowski w sprawie z powództwa ,,EEZ" Spółki z o.o. w Warszawie przeciwko Skarbowi Państwa - Ministrowi Gospodarki o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 marca 2012 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 7 kwietnia 2011 r., odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od powódki na rzecz pozwanego Skarbu Państwa - Ministra Gospodarki zastępowanego przez Prokuratorię Generalną kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. 2 Uzasadnienie Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli: w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).
II CSK 479/12
i 2) k.p.c. Sformułowane w skardze „istotne zagadnienie prawne" dotyczyło kwestii „oszacowania wartości otrzymanej przez U. T. darowizny, to jest wartości wkładu budowlanego związanego ze spółdzielczym własnościowym prawem do lokalu". W ocenie Sądu Najwyższego, przesłanka istotnego zagadnienia prawnego nie została wykazana, gdyż, zagadnienie prawne jest to zagadnienie nowe i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie sądowym, które wiąże się z określonym przepisem prawnym i którego wyjaśnienie ma znaczenie nie tylko dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, ale także dla rozstrzygnięcia innych podobnych spraw.
III CZP 60/92
uchwała z dnia 27 maja 1992 r., III CZP 60/92, „Biuletyn SN” 1992, nr 5, s.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III CSK 112/14 POSTANOWIENIE Dnia 12 czerwca 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku W. B.‎przy uczestnictwie D. B., S. B. i H. B.‎o zasiedzenie nieruchomości,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 czerwca 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w N.‎z dnia 6 listopada 2013 r., sygn. akt III Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestnika D. B. kwotę 900 zł (dziewięćset zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wnioskodawca W. B. wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w N. z dnia 6 listopada 2013 r. Powołał się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), w uzasadnieniu wniosku wskazał zaś na występujący w sprawie problem dotyczący przerwy biegu zasiedzenia nieruchomości przez złożenie w sądzie wniosku o nabycie własności gospodarstwa rolnego przez samoistnego posiadacza, gdy z ustalonego stanu faktycznego wynika, że zarówno pierwotny wnioskodawca, jak i uczestnik tego postępowania, a także świadkowie zeznający w sprawie, uważali, iż wniosek ten nie obejmuje części nieruchomości, która znajduje się w posiadaniu osoby biorącej udział w postępowaniu sądowym dotyczącym uwłaszczenia.

Skarżący wskazał także na problem ustalenia chwili, w której ewentualnie dochodzi do przerwania biegu zasiedzenia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Jeżeli skarżący wskazuje jako okoliczność uzasadniającą przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, to powinien sformułować to zagadnienie, przytoczyć argumenty prowadzące do niejednolitych wniosków oraz uzasadnić jego istotny charakter.

Sąd Najwyższy wyjaśnił, że zagadnienie prawne jest istotne, gdy ma znaczenie dla rozwoju prawa lub znaczenie precedensowe dla rozstrzygnięcia podobnych spraw. Pojęcie istotności oznacza jego doniosłość, która wyraża się rangą zawierającego się w nim problemu prawnego oraz jego znaczeniem wykraczającym poza potrzeby rozstrzygnięcia jednostkowej sprawy (np. postanowienia z dnia 23 października 2002 r., II CK 12/02, nie publ., z dnia 10 grudnia 2003 r., V CZ 123/03, nie publ., z dnia 7 stycznia 2005 r., I CZ 183/04, nie publ., z dnia 13 stycznia 2007 r., III CSK 180/07, nie publ., z dnia 23 marca 2012 r., I CSK 496/11, nie publ. lub z dnia 31 stycznia 2013 r., II CSK 479/12, nie publ.).Problem przerwy biegu zasiedzenia przez wszczęcie postępowania o stwierdzenie nabycia nieruchomości przez tzw. uwłaszczenie był wielokrotnie przedmiotem wypowiedzi Sądu Najwyższego, nie ma zatem powodów, aby Sąd Najwyższy podejmował tę kwestię kolejny raz (por. m.in. uchwała z dnia 27 maja 1992 r., III CZP 60/92, „Biuletyn SN” 1992, nr 5, s. 20 oraz postanowienia z dnia 23 lutego 1998 r., III CKN 384/97, OSNC 1998, nr 10, poz. 164 i z dnia 21 sierpnia 2003 r., III CKN 535/01, „Izba Cywilna” 2004, nr 6, s. 39).

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygając na podstawie art. 520 § 2 k.p.c. [aw]