III CSK 103/16 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CSK 103/16 POSTANOWIENIE Dnia 24 maja 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z powództwa P. sp. z o.o. w K.‎przeciwko D. a.s. w B.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 maja 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 30 czerwca 2015 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od strony powodowej na rzecz strony pozwanej kwotę 1.800 (tysiąc osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Ustawodawca, wprowadzając skargę kasacyjną jako nadzwyczajny środek prawny służący od prawomocnych orzeczeń, podkreślił, że jej celem jest ochrona interesu publicznego polegającego na ujednoliceniu orzecznictwa sądów i rozwoju judykatury. Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją sądową i nie rozpoznaje sprawy, a jedynie skargę, będącą szczególnym środkiem zaskarżenia. Jego rolą nie jest korygowanie wszelkich błędów w zakresie stosowania i wykładni prawa, nawet jeżeli one rzeczywiście wystąpiły.Ocena podstaw przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania następuje w ramach tzw. przedsądu.

Sąd Najwyższy bada, czy wskazano i należycie umotywowano przyczyny powołane w art. 3989 § 1 pkt 1 - 4 k.p.c., tj. czy występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona; przyjmuje ją do rozpoznania, jeżeli jest spełniona przynajmniej jedna z wymienionych przesłanek. W art. 3984 § 2 k.p.c. przewidziano wymaganie przytoczenia i odrębnego uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Kognicja Sądu Najwyższego na tym etapie postępowania jest ograniczona i nie obejmuje oceny zasadności podstaw skargi kasacyjnej. Strona powodowa wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do wskazała na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego oraz na oczywistą zasadność skargi.Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, przesłanka ujęta w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. odnosi się do kwestii o charakterze problemowym i precedensowym, mającej istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Powinna ona pozwalać na sformułowanie przez Sąd Najwyższy, w ramach rozpoznania skargi kasacyjnej, ogólnego poglądu, możliwego do wykorzystania na gruncie innych spraw.

W ten sposób rozpoznanie skargi kasacyjnej może przyczynić się do rozwoju prawa, realizując cele publiczne (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 29 kwietnia 2015 r., II CSK 596/14, oraz z dnia 23 lipca 2015 r., I CSK 976/14, - nie publ.). Wątpliwości wskazane w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie mają takiej natury. Odwołują się w gruncie rzeczy do argumentacji polemicznej w stosunku do wywodu prawnego i ustaleń faktycznymi Sądu drugiej instancji.W odniesieniu do drugiej ze wskazanych na wstępie przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania należy zauważyć, że - zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego - przez oczywistą zasadność skargi kasacyjnej należy rozumieć stan, w którym jest ona uzasadniona w sposób ewidentny, możliwy do stwierdzenia już na pierwszy rzut oka, bez potrzeby prowadzenia złożonych rozumowań (por. m.in. postanowienia: z dnia 9 kwietnia 2015 r., II CSK 550/14 oraz z dnia 15 lipca 2015 r., IV CSK 17/15 - nie publ.).

Podniesienie tej przesłanki równolegle z wystąpieniem zagadnienia prawnego prowadzi do wewnętrznej sprzeczności wniosku. Nie jest bowiem możliwe, aby w odniesieniu do tej samej kwestii skarga kasacyjna była uzasadniona w sposób ewidentny (oczywista zasadność) oraz by zawierała w sobie zasadniczą i trudną do rozstrzygnięcia wątpliwość z zakresu wykładni prawa (istotne zagadnienie prawne). Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji. aj