III CSK 102/18 · Sąd Najwyższy

Pozwem z 27 października 2017 r.

Wyrokiem z 24 lutego 2025 r.

Powód A. B. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w R. z dnia 11 lipca 2019 r., oddalającego jego apelację od wyroku Sądu Rejonowego w R. z dnia 22 lutego 2019 r., w sprawie o wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych, wynagrodzenie zasadnicze, diety, dodatkowe rekompensaty, zwrot zaliczek i potrąceń.Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy: (-) art. 232 k.p.c. w związku z art. 233 § 1 k.p.c., przez brak wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego zebranego w sprawie, przez błędne ustalenie stanu faktycznego, brak uwzględnienia przez Sąd przedstawionych przez powoda dowodów, które potwierdzają, że roszczenie o zapłatę jest zasadne, a także przez nietrafne określenie konsekwencji prawnych wynikających ze źródeł dowodowych, przez sformułowanie przez Sąd błędnych wniosków ze zgromadzonego materiały dowodowego, gdyż analiza zgromadzonych dowodów prowadzi do odmiennych ustaleń niż te, które poczynił Sąd; tym samym przez uchybienie zasadom logicznego rozumowania oraz doświadczenia życiowego; (-) art. 278 k.p.c., przez brak przeprowadzenia dowodu z opinii biegłych powoływanych przez powoda, w tym kolejnego biegłego z zakresu księgowości oraz z zakresu BHP, podczas gdy było to niezbędne z uwagi na konieczność posiadania specjalistycznej wiedzy; (-) art. 100 w związku z art. 108 § 1 k.p.c. w związku z § 8 pkt 6 w związku z § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r., przez obciążenie strony powodowej kosztami zastępstwa procesowego, podczas gdy zastosowanie powinna znaleźć zasada zawarta w art. 102 k.p.c., wskutek czego powód nie powinien zostać obciążony kosztami zastępstwa procesowego, o czym świadczy fakt zwolnienia go od kosztów sądowych w całości, jako pracownika, a nadto fakt częściowego wygrania sprawy; (-) art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, przez nieustalenie kosztów postępowania zgodnie z zasadą słuszności, mimo stosowania tej instytucji w innych postępowaniach cywilnych; (-) art. 382 k.p.c. w związku z art. 278 § 1 k.p.c. oraz art. 286 k.p.c., przez brak przeprowadzenia przez Sąd drugiej instancji postępowania dowodowego, brak przeprowadzenia przez Sąd drugiej instancji własnej oceny materiału dowodowego i oparcie się jedynie na materiale zgromadzonym przez Sąd pierwszej instancji.Skarżący wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania z uwagi na występujące w niniejszej sprawie istotne zagadnienie prawne:

Postanowieniem z 28 kwietnia 2023 r.

Wyrokiem z 14 października 2021 r.