III CSK 102/14 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CSK 102/14 POSTANOWIENIE Dnia 9 maja 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa J. P. i A. Z.‎przeciwko W. K.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 maja 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powodów od wyroku Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 20 grudnia 2013 r., sygn. akt VII Ga […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) zasądza solidarnie od powodów na rzecz pozwanego kwotę 1800 (tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Skarga kasacyjna jest środkiem zaskarżenia o charakterze nadzwyczajnym. Ma przede wszystkim na celu – w interesie publicznym – ujednolicenie orzecznictwa sądów powszechnych, rozstrzyganie sporów precedensowych oraz o istotnym znaczeniu dla rozwoju prawa i judykatury sądowej. W związku z tym jednym z koniecznych elementów skargi kasacyjnej jest wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania oraz jego uzasadnienie, w którym skarżący powinien wskazać, że zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c. i związku z tym istnieje potrzeba rozpoznania skargi przez Sąd Najwyższy.

Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący w odrębnym wywodzie wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.

Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Powodowie uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazali, że kwestionowane rozstrzygnięcie jest rażąco błędne, sprzeczne z niebudzącymi wątpliwości interpretacyjnych przepisami prawa, pozostaje także w sprzeczności z zasadniczo jednomyślną linią orzeczniczą Sądu Najwyższego. Zdaniem wnoszących skargę kasacyjną analiza zaskarżonego orzeczenia prowadzi do wniosku, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Z treści uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania może wynikać, że przesłanką rozpoznania tej skargi ma być jej oczywista zasadność. W związku z tym trzeba podnieść, że według przyjętego w orzecznictwie Sądu Najwyższego stanowiska skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, gdy z jej treści, bez potrzeby jej głębszej analizy oraz szczegółowych rozważań prawnych wynika, że przytoczone w niej podstawy uzasadniają uwzględnienie skargi (tak np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 października 2007 r., III CSK 216/07, niepubl; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 czerwca 2007 r.

II CSK 184/07, niepubl.). Tę okoliczność należy wykazać w odrębnym wywodzie Nie wystarczy w tym zakresie odwołanie się do podstaw skargi kasacyjnej i ich uzasadnienia bez wskazania, jakie konkretnie okoliczności pozwalają przemawiają za oczywistą zasadnością skargi kasacyjnej (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 lutego 2008 r., I CSK 490/07, niepubl.). Tych wymagań nie spełnia uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Należy także zwrócić uwagę, że kwestia związania sądu cywilnego na podstawie art. 11 k.p.c. ustaleniami prawomocnego wyroku skazującego w odniesieniu do wysokości szkody wyrządzonej przestępstwem była przedmiotem wielokrotnych wypowiedzi Sądu Najwyższego ( zob. ostatnio wydane niepublikowane wyroki z dnia 27 listopada 2013 r., V |CSK 556/12; z dnia 10 lipca 2013 r., V CSK 393/12).

Na ich tle skarżący nie formułują jednak żadnego nowego zagadnienia, które wymagałoby rozstrzygnięcia przez Sąd Najwyższy.Z tych względów uznając, że nie zostały spełnione przesłanki przejęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. postanowił jak wyżej. O kosztach procesu Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 k.p.c. w związku z art. 391 § 1, art. 39821 k.p.c. oraz § § 6 pkt 6, 12 ust.4 pkt 2, rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w/s opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (jedn. tekst Dz.

U. z 2013 r., poz. 461).aw