III CO 989/25 · Sąd Najwyższy
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedIII CO 989/25 POSTANOWIENIE 10 września 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Beata Janiszewska na posiedzeniu niejawnym 10 września 2025 r. w Warszawiew sprawie z powództwa H.G. i F.G.przeciwko K.G.o podwyższenie alimentów,na skutek wystąpienia przez Sąd Rejonowy w M.postanowieniem z 5 sierpnia 2025 r., III RC 258/24,o przekazanie do innego sądu równorzędnego, przekazuje sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w G. UZASADNIENIESąd Rejonowy w M. wystąpił o przekazanie sprawy z powództwa małoletnich H.G. i F.G. przeciwko K.G. do innego sądu równorzędnego.
Legislator headnote
AI generatedart. 441 § 1 k.p.c, art. 54 k.p.c, art. 481 k.p.c; III CO 989/25 · Sąd Najwyższy: Wskazał, że wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości (art. 441 § 1 k.p.c.), gdyż powodów reprezentuje matka, która w sądzie występującym pełni funkcję ławniczki. W uzasadnieniu wystąpienia podkreślono również, że Sąd występujący jest niewielką jednostką organizacyjną, w której sędziowie znają wszystkich pracowników i ławników.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Wystąpienie podlegało uwzględnieniu.Wspomniana ławniczka podlega wyłączeniu od rozpoznania sprawy z mocy ustawy; wynika to wprost z art. 48 § 1 pkt 2 z art. 54 k.p.c. Zarazem w sprawie nie znajduje zastosowania art. 481 k.p.c., gdyż unormowanie to, z mocy art. 54 in principio k.p.c., nie stosuje się do przypadku wyłączenia ławnika.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
III CO 989/25 POSTANOWIENIE 10 września 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Beata Janiszewska na posiedzeniu niejawnym 10 września 2025 r. w Warszawiew sprawie z powództwa H.G. i F.G.przeciwko K.G.o podwyższenie alimentów,na skutek wystąpienia przez Sąd Rejonowy w M.postanowieniem z 5 sierpnia 2025 r., III RC 258/24,o przekazanie do innego sądu równorzędnego, przekazuje sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w G. UZASADNIENIESąd Rejonowy w M. wystąpił o przekazanie sprawy z powództwa małoletnich H.G. i F.G. przeciwko K.G. do innego sądu równorzędnego.
Wskazał, że wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości (art. 441 § 1 k.p.c.), gdyż powodów reprezentuje matka, która w sądzie występującym pełni funkcję ławniczki. W uzasadnieniu wystąpienia podkreślono również, że Sąd występujący jest niewielką jednostką organizacyjną, w której sędziowie znają wszystkich pracowników i ławników.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Wystąpienie podlegało uwzględnieniu.Wspomniana ławniczka podlega wyłączeniu od rozpoznania sprawy z mocy ustawy; wynika to wprost z art. 48 § 1 pkt 2 z art. 54 k.p.c. Zarazem w sprawie nie znajduje zastosowania art. 481 k.p.c., gdyż unormowanie to, z mocy art. 54 in principio k.p.c., nie stosuje się do przypadku wyłączenia ławnika.
W konsekwencji zachodzą podstawy do rozpoznania przez Sąd Najwyższy niniejszego wniosku o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu.Wskazane przez Sąd Rejonowy racje, szczegółowo omówione w uzasadnieniu wystąpienia, są niewątpliwie doniosłe i świadczą o tym, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga przekazania sprawy do innego sądu równorzędnego. Trafnie wskazano, że zbędne byłoby oczekiwanie na rozpoznanie żądań wyłączenia kolejnych sędziów przydzielonych do rozpoznania sprawy. Jednocześnie rozpoznanie tej sprawy przez Sąd występujący mogłoby negatywnie rzutować na społeczne postrzeganie sądu jako organu bezstronnego.
Z treści wystąpienia wynika bowiem, że matka powodów, reprezentująca ich w postępowaniu, sama orzeka w tym sądzie (w charakterze ławnika w wydziale rodzinnym) oraz zna osobiście sędziów tego sądu.Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 441 § 1 k.p.c., orzeczono jak w sentencji postanowienia. Beata Janiszewska [J.T.]