III CO 96/19 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CO 96/19 POSTANOWIENIE Dnia 21 sierpnia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Dończyk w sprawie z powództwa M. K.‎przeciwko Ł. K.‎o rozwód,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 sierpnia 2019 r.,‎wniosku o oznaczenie sądu, odmawia oznaczenia sądu właściwego do rozpoznania sprawy.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w K. zwrócił się do Sądu Najwyższego o oznaczenie sądu miejscowego właściwego do rozpoznania sprawy, wskazując że nie można go oznaczyć na podstawie art. 41 k.p.c., gdyż strony od kilku lat pracują i zamieszkują w Szwecji. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 41 k.p.c., powództwo ze stosunku małżeństwa wytacza się wyłącznie przed sąd, w którego okręgu małżonkowie mieli ostatnie miejsce zamieszkania, jeżeli choć jedno z nich w okręgu tym jeszcze ma miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu.

Z braku takiej podstawy wyłącznie właściwy jest sąd miejsca zamieszkania strony pozwanej, a jeżeli i tej podstawy nie ma - sąd miejsca zamieszkania powoda. Okoliczność, że strona okresowo przebywa poza granicami kraju nie oznacza, że pobyt ten ma charakter trwały, a w konsekwencji przez to zmienia się jej miejsce zamieszkania w rozumieniu art. 25 k.c. Sąd Okręgowy nie odniósł się do znaczenia informacji zawartej w pozwie, że stałym miejscem zamieszkania obu stron jest miejscowość S., w której strony są także zameldowane.

Tym samym Sąd nie przedstawił przekonujących argumentów wykazujących, że nie jest możliwe ustalenie w sprawie sądu właściwego na podstawie art. 41 k.p.c.Z tych względów orzeczono, jak w sentencji. awjw