III CO 921/24 · Sąd Najwyższy

Pozwany R.B. w sprawie z powództwa U. spółki ‎z ograniczoną odpowiedzialnością w W. o uznanie czynności prawnej ‎za bezskuteczną wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie z 19 sierpnia 2022 r. Skarżący wskazał, że w sprawie istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności ‎w orzecznictwie sądów, tj. art. 527 § 1 k.c. w zakresie oceny działania dłużnika ‎ze świadomością pokrzywdzenia wierzyciela, w sytuacji gdy istnieje inny majątek, ‎jak również art. 527 § 2 k.c. w zakresie oceny spełnienia przesłanki pokrzywdzenia wierzyciela, w sytuacji gdy istnieje inny majątek wystarczający do zaspokojenia przysługującej wierzycielowi wierzytelności, jednakże wierzyciel z własnej woli ‎nie decyduje się na zaspokojenie z tego majątku.Skarżący powołał się także na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne, polegające na potrzebie wyjaśnienia dopuszczalności udzielenia ochrony pauliańskiej wierzycielowi, który z własnego wyboru nie skorzystał z innych możliwości uzyskania zaspokojenia, skutkiem czego doprowadził do dalszego istnienia wierzytelności i wzrostu jej wartości wskutek doliczania odsetek za kolejne okresy.Ponadto skarżący podniósł, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona ze względu na to, że Sądy obu instancji zaniechały ustalenia wysokości wierzytelności przysługującej powodowi wobec pozwanego, pomimo zgłoszenia dowodów w tym zakresie oraz potwierdzenia tej okoliczności przez stronę powodową, a w konsekwencji nie ustaliły, czy powód miał faktyczną możliwość uzyskania pełnego zaspokojenia z innych składników majątku, do których skierowana została egzekucja, co w konsekwencji uniemożliwia dokonanie prawidłowej oceny, czy zaskarżana czynność doprowadziła do jego pokrzywdzenia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna stanowi nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany ‎na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa i prawidłowej wykładni, jak również w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych.