III CO 802/24 · Sąd Najwyższy
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedPostępowanie w sprawie z powództwa przedsiębiorstwa M. w Ł. przeciwko L.S. o zapłatę kwoty 47.420,27 satarych zł (4,74 zł) „z tytułu manka”, w którym powód zaskarżył rewizją oddalający powództwo wyrok Sądu Wojewódzkiego dla miasta Łodzi w Łodzi z 15 czerwca 1961 r., II C 6/61 – zostało zawieszone przez Sąd Najwyższy postanowieniem z 11 kwietnia 1963 r. w związku ze śmiercią L.S. 26 maja 1962 r., na podstawie art. 180 § 1 pkt 1 w zw. z art. 390 rozporządzenia Prezydenta RP z 29 listopada 1930 r. – Kodeks postępowania cywilnego, Dz.
Legislator headnote
AI generatedart. 361 § 1 k.p.c, art. 390 § 1 k.p.c; III CO 802/24 · Sąd Najwyższy: w Ł. przeciwko L.S. o zapłatę kwoty 47.420,27 satarych zł (4,74 zł) „z tytułu manka”, w którym powód zaskarżył rewizją oddalający powództwo wyrok Sądu Wojewódzkiego dla miasta Łodzi w Łodzi z 15 czerwca 1961 r., II C 6/61 – zostało zawieszone przez Sąd Najwyższy postanowieniem z 11 kwietnia 1963 r. w związku ze śmiercią L.S. 26 maja 1962 r., na podstawie art. 180 § 1 pkt 1 w zw. z art. 390 rozporządzenia Prezydenta RP z 29 listopada 1930 r. – Kodeks postępowania cywilnego, Dz.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
III CO 802/24 POSTANOWIENIE 19 lutego 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Marta Romańska na posiedzeniu niejawnym 19 lutego 2025 r. w Warszawiew sprawie z powództwa M. w Ł.przeciwko L.S.o zapłatęna skutek rewizji powoda,od wyroku Sądu Wojewódzkiego dla miasta Łodzi z 15 czerwca 1961 r., II C 6/61, umarza postępowanie rewizyjne.
UZASADNIENIE
Postępowanie w sprawie z powództwa przedsiębiorstwa M. w Ł. przeciwko L.S. o zapłatę kwoty 47.420,27 satarych zł (4,74 zł) „z tytułu manka”, w którym powód zaskarżył rewizją oddalający powództwo wyrok Sądu Wojewódzkiego dla miasta Łodzi w Łodzi z 15 czerwca 1961 r., II C 6/61 – zostało zawieszone przez Sąd Najwyższy postanowieniem z 11 kwietnia 1963 r. w związku ze śmiercią L.S. 26 maja 1962 r., na podstawie art. 180 § 1 pkt 1 w zw. z art. 390 rozporządzenia Prezydenta RP z 29 listopada 1930 r. – Kodeks postępowania cywilnego, Dz.
U. z 1950 r., Nr 43, poz. 394 (dalej – k.p.c. z 1930 r.). Po czym – na co wskazują wyniki wywiadów w sądzie rejestrowym – powód zaprzestał działalności, nie był i nie jest wpisany do właściwych rejestrów, a braki jego zdolności sądowej i procesowej nie są możliwe do uzupełnienia, co wyklucza podjęcie postępowania w sprawie (art. 59 i 61 k.p.c. z 1930 r.). Do oceny skutków zarówno zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie, jak i ustania bytu powoda, mają zastosowanie przepisy k.p.c. z 1930 r., a to w związku z art. XVI § 1 zdanie pierwsze ustawy z 17 listopada 1964 r. - przepisy wprowadzające Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U.
Nr 43, poz. 297), w którym ustawodawca postanowił, że jeżeli przed wejściem w życie Kodeksu postępowania cywilnego z 1964 r. zapadło orzeczenie sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie, postępowanie rewizyjne lub zażaleniowe toczyć się będzie w trybie przewidzianym w przepisach dotychczasowych. Przedstawione okoliczności odpowiadają ustalonej w art. 361 § 1 k.p.c. z 1930 r. przesłance umorzenia postępowania, mającej w postępowaniu rewizyjnym zastosowanie w związku z art. 390 § 1 k.p.c. z 1930 r. (M.M.)[a.ł]