III CO 747/24 · Sąd Najwyższy

III CO 747/24 POSTANOWIENIE 6 listopada 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Ewa Stefańska na posiedzeniu niejawnym 6 listopada 2024 r. w Warszawie‎w sprawie z powództwa D. G. ‎przeciwko B. G. ‎o rozwód,‎na skutek wystąpienia przez Sąd Okręgowy w Lublinie‎postanowieniem z 17 czerwca 2024 r., III C 720/24,‎o oznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy, oddala wniosek.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 17 czerwca 2024 r. Sąd Okręgowy w Lublinie zwrócił się do Sądu Najwyższego o oznaczenie sądu właściwego w sprawie o rozwód z powództwa D. G. przeciwko B. G..Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Oznaczenie przez Sąd Najwyższy, w trybie art. 45 k.p.c., sądu właściwego do rozpoznania powództwa jest uzasadnione dopiero w razie jednoznacznego stwierdzenia, że nie jest możliwe ustalenie właściwości miejscowej sądu na podstawie art. 41 k.p.c. (zob. postanowienie SN z 26 stycznia 2022 r., III CO 125/22).W sprawie o rozwód właściwość miejscową należy ustalić zgodnie z art. 41 k.p.c. Stanowi on, że powództwo ze stosunku małżeństwa wytacza się wyłącznie przed sądem, w którego okręgu małżonkowie mieli ostatnie wspólne miejsce zamieszkania, jeżeli choć jedno z nich w tym okręgu ma jeszcze miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu.

Z braku takiej podstawy wyłącznie właściwy jest sąd miejsca zamieszkania strony pozwanej, a jeżeli i tej podstawy nie ma – sąd miejsca zamieszkania powoda.W niniejszej sprawie nie zachodzi potrzeba oznaczenia sądu właściwego przez Sąd Najwyższy, skoro powódka wskazała w pozwie, że pozwany ma miejsce zamieszkania w Polsce w miejscowości Ł.. Oznacza to, że możliwe jest określenie właściwości miejscowej sądu na podstawie art. 41 zd. 2 in fine k.p.c.Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji. [SOP]r.g. ‎