III CO 708/22 · Sąd Najwyższy

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy oddalił wniosek przeciwników o odrzucenie wniosku o zawezwanie do próby ugodowej.

(...) Sp. z o.o. w S. oraz E. K. wnieśli kolejną już skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia (...), sygn. akt(...), powołując jako podstawę wznowienia nieważność postępowania. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi o wznowienie postępowania, obowiązkiem Sądu jest zbadanie, czy zostały spełnione określone w art. 410 § 1 kpc konieczne warunki umożliwiające jej rozpoznanie. Zgodnie treścią powołanego przepisu Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie przepisanego terminu, niedopuszczalną lub nieopartą na ustawowej podstawie. Postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Na tym wstępnym etapie postępowania sąd dokonuje zatem oceny wskazanych przez skarżącego podstaw wznowienia postępowania pod kątem ustawowej ich dopuszczalności, a więc czy są to podstawy wymienione w art. 401 kpc – 403 kpc. Przy czym oparcie skargi przez stronę na ustawowych podstawach nie oznacza tylko wskazania określonej podstawy prawnej, ale także wymaga przytoczenia takich okoliczności, które uzasadniałyby jej powołanie, a ocena przez Sąd już na tym etapie postępowania, czy skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia nie ogranicza się do badania, czy okoliczności wskazane przez skarżącego podpadają pod wskazaną podstawę wznowienia, lecz obejmuje także badanie, czy podstawa wznowienia rzeczywiście istnieje (zob. m. in. postanowienie Sądu Najwyższego z 9 października 2015r., IV CZ 24/15, Wyd. Lex nr 1936739, a także uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z 25 maja 2016r., V CZ 19/16, Wyd. Lex nr 2056892). Skarżący natomiast ani nie wskazali okoliczności, z których miałyby wynikać podstawy nieważności z art. 401 kpc, ani nawet nie podali, która z przesłanek nieważności wymienionych w tym przepisie miałaby zaistnieć jako powyższa podstawa wznowienia, co tym bardziej uniemożliwiało stwierdzenie przez Sąd rzeczywistego istnienia takiej podstawy i co prowadziło do odrzucenia skargi, jako oczywiście nieopartej na ustawowej podstawie wznowienia. Niezależnie od powyższych rozważań Sąd Okręgowy ponadto zauważa, że (...) Sp. z o.o. w S. nawet nie była stroną postępowania w sprawie (...)((...)), a jednocześnie skarżący nie podjęli próby wykazania jej legitymacji w sprawie objętej skargą, a tym samym i w sprawie niniejszej ze skargi o wznowienie.

Pozwany J. R. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…), którym oddalona została apelacja pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego w T.. Orzeczeniem tym zasądzono od skarżącego tytułem zwrotu zadatku na rzecz powoda S. K. kwotę 200 000 zł z bliżej oznaczonymi odsetkami ustawowymi.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna to nadzwyczajny środek zaskarżenia o celu przede wszystkim publicznoprawnym. Celem tym jest zapewnienie jednolitości orzecznictwa oraz spójności i prawidłowości wykładni prawa.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 11 maja 2022 r.

W dniu 5 września 2022 r. (...) (...) z siedzibą w W. złożył wniosek o zawezwanie do próby ugodowej uczestników postępowania A. K., J. K. i H. K. w sprawie o zapłatę kwoty 441.466,24 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia doręczenia uczestnikom niniejszego wniosku z tytułu świadczenia nienależnego otrzymanego przez uczestnika w związku z umową kredytu odniesionego do waluty (...), której ważność jest w chwili obecnej kwestionowana przed sądem. Wnioskodawca podniósł, iż w dniu 5 października 2007 r. zawarł z uczestnikami postepowania umowę kredytu hipotecznego nr (...). Zgodnie z treścią umowy wnioskodawca udostępnił uczestnikom kwotę 189.000 zł. Umowę zawarto na czas określony, oznaczony w umowie. 8 lipca 2019 r. kredytobiorcy złożyli w Sądzie Rejonowym Gdańsk – Południe w Gdańsku pozew przeciwko Bankowi, kwestionując między innymi skuteczność klauzul (...), zawartych w umowie kredytowej. Postępowanie to jest obecnie w toku – sygn. akt I C 2483/19. Wnioskodawca wskazał, iż co prawda nieważność umowy nie została przesądzona prawomocnym wyrokiem, jednak kredytodawca może żądać zwrotu świadczenia od chwili, w której umowa kredytu stała się trwale bezskuteczna. W zawiązku z zakwestionowaniem przez kredytobiorcę ważności umowy wszelkie świadczenia otrzymane przez kredytobiorcę na podstawie umowy winny ulec zwrotowi jako świadczenia nienależne.