III CO 641/24 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedArt. 441 k.p.c. stanowi wyjątek od kodeksowej zasady rozpoznawania sprawy przez sąd miejscowo właściwy i z tej przyczyny powinien być interpretowany ściśle. Do przekazania sprawy do innego sądu może zatem dojść jedynie w razie zaistnienia okoliczności faktycznych odnoszących się do przedmiotowych lub podmiotowych cech konkretnej sprawy, świadczących jednoznacznie o tym, że rozpoznanie sprawy przez sąd właściwy miejscowo i rzeczowo według przepisów k.p.c. byłoby niezgodne z interesem publicznym i sprzeciwiałoby się dobru wymiaru sprawiedliwości; godziłoby w społeczny odbiór sądu jako bezstronnego.
Legislator headnote
AI generatedArt. 441 k.p.c, art. 441 § 1 k.p.c; III CO 641/24 · Sąd Najwyższy: Art. 441 k.p.c. stanowi wyjątek od kodeksowej zasady rozpoznawania sprawy przez sąd miejscowo właściwy i z tej przyczyny powinien być interpretowany ściśle. Do przekazania sprawy do innego sądu może zatem dojść jedynie w razie zaistnienia okoliczności faktycznych odnoszących się do przedmiotowych lub podmiotowych cech konkretnej sprawy, świadczących jednoznacznie o tym, że rozpoznanie sprawy przez sąd właściwy miejscowo i rzeczowo według przepisów k.p.c. byłoby niezgodne z interesem publicznym i sprzeciwiałoby się dobru wymiaru sprawiedliwości; godziłoby w społeczny odbiór sądu jako bezstronnego.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
III CO 641/24 POSTANOWIENIE 5 sierpnia 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Agnieszka Piotrowska na posiedzeniu niejawnym 5 sierpnia 2024 r. w Warszawiew sprawie z powództwa M. K.przeciwko W. R.o zapłatę,na skutek wystąpienia przez Sąd Okręgowy w Krakowiepostanowieniem z 23 maja 2024 r., II Ca 2398/21,o przekazanie do innego sądu równorzędnego, odmawia przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu.
UZASADNIENIE
Art. 441 k.p.c. stanowi wyjątek od kodeksowej zasady rozpoznawania sprawy przez sąd miejscowo właściwy i z tej przyczyny powinien być interpretowany ściśle. Do przekazania sprawy do innego sądu może zatem dojść jedynie w razie zaistnienia okoliczności faktycznych odnoszących się do przedmiotowych lub podmiotowych cech konkretnej sprawy, świadczących jednoznacznie o tym, że rozpoznanie sprawy przez sąd właściwy miejscowo i rzeczowo według przepisów k.p.c. byłoby niezgodne z interesem publicznym i sprzeciwiałoby się dobru wymiaru sprawiedliwości; godziłoby w społeczny odbiór sądu jako bezstronnego.
W postanowieniu sądu wnioskującego nie zostały wykazane tego rodzaju okoliczności, stąd orzeczono, jak w sentencji. O konieczności przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu, o którym mowa w art. 441 § 1 k.p.c., nie może świadczyć ewentualne zaistnienie przesłanek wyłączenia sędziego od rozpoznania sprawy w stosunku do grupy, nawet istotnej, sędziów sądu występującego. Podstaw stosowania tego przepisu nie należy utożsamiać z podstawami wyłączenia sędziego.[SOP][ms]