III CO 55/25 · Sąd Najwyższy

W sprawie kasacyjnej, oznaczonej sygnaturą II CSKP 235/23, pozwani (skarżący kasacyjnie) wnieśli o stwierdzenie, że sędzia Sądu Najwyższego, wyznaczony do składu do rozpoznania skargi kasacyjnej, nie spełnia wymogów niezawisłości i bezstronności z uwzględnieniem okoliczności towarzyszących jego powołaniu i postępowania po powołaniu oraz wyłączenie go od rozpoznania tej sprawy. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Jednym z wymagań formalnych wniosku złożonego przez pozwanych jest „przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie” (art. 29 § 9 pkt 2 u.s.n.).

Postanowieniem z 13 października 2021 r.

Pełnomocnik pozwanego wniósł o wyłączenie od orzekania w sprawie sędziego sprawozdawcy SSO J.

Na podstawie pisma z 15 lutego 2022 r., sporządzonego na zarządzenie sędziego referenta z 11 lutego 2022 r., Sąd Okręgowy w J.

Jeden z pozwanych (przeciwników skargi kasacyjnej) wniósł o stwierdzenie, że sędzia Sądu Najwyższego Adam Redzik, wyznaczony do rozpoznania sprawy II CSKP 1348/22 nie spełnia wymogów niezawisłości i bezstronności z uwzględnieniem okoliczności towarzyszących jego powołaniu i postępowania po powołaniu oraz wyłączenie go od rozpoznania tej sprawy. W uzasadnieniu wnioskodawca podniósł, że:1)przepisy o wyborze przez Sejm sędziów do Krajowej Rady Sądownictwa są sprzeczne z Konstytucją RP, w szczególności z art. 187 ust. 1, co stwierdzono orzeczeniami Sadu Najwyższego, Europejskiego Trybunału Praw Człowieka i Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej,2)konkursy do Sądu Najwyższego wymienione w uchwale trzech izb SN z 23 stycznia 2020 r., BSA 1-4110-1/20, były nietransparentne i nie weryfikowały kompetencji kandydatów, co wyklucza spełnienie obiektywnych warunków postrzegania sędziów powołanych na skutek tych konkursów jako bezstronnych i niezawisłych,3)sam fakt objęcia urzędu sędziego SN na skutek konkursu przeprowadzonego przez niekonstytucyjny organ w postaci KRS prowadzi do wniosku o braku niezawisłości i bezstronności sędziego,4)w uzasadnieniu postanowienia SN z 12 kwietnia 2021 r., I NZP 1/21, wydanego z udziałem sędziego Adama Redzika, zawarto tezę, iż na skutek wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 20 kwietnia 2020 r., U 2/20, uchwała składu połączonych izb z 23 stycznia 2020 r., BSA 1-4110-1/20, przestała obowiązywać, mimo iż Trybunał Konstytucyjny nie ma kompetencji do uchylania uchwał SN.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Jednym z wymagań formalnych wniosku złożonego przez pozwanego jest „przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie” (art. 29 § 9 pkt 2 u.s.n.).