III CO 260/22 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CO 260/22 POSTANOWIENIE Dnia 12 maja 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kamil Zaradkiewicz w sprawie z powództwa K. K.‎przeciwko D. K.‎o rozwód,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 maja 2022 r.,‎na skutek przedstawienia przez Sąd Okręgowy w J.akt o sygn. I C […], celem oznaczenia właściwego sądu do rozpoznania sprawy odmawia oznaczenia sądu, przed który należy wytoczyć powództwo.

UZASADNIENIE

Pozwem z 19 stycznia 2022 r. K. J. K. wytoczył powództwo o rozwód przeciwko D. K. Postanowieniem z 4 lutego 2022 r. Sąd Okręgowy w J. po rozpoznaniu sprawy z powództwa K. J. K. przeciwko D. K. o rozwód postanowił zwrócić się do Sądu Najwyższego celem oznaczenia sądu właściwego do rozpoznania sprawy. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 45 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy oznacza sąd, przed który należy wytoczyć powództwo, jeżeli na podstawie okoliczności sprawy nie można ustalić właściwości miejscowej. W sprawie głównej (o rozwód) właściwość miejscową (wyłączną) należy ustalić zgodnie z art. 41 k.p.c. Stanowi on, iż powództwo ze stosunku małżeństwa wytacza się wyłącznie przed sądem, w którego okręgu małżonkowie mieli ostatnie wspólne miejsce zamieszkania, jeżeli choć jedno z nich w tym okręgu ma jeszcze miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu.

Z braku takiej podstawy wyłącznie właściwy jest sąd miejsca zamieszkania strony pozwanej, a jeżeli i tej podstawy nie ma - sąd miejsca zamieszkania powoda.Oznaczenie przez Sąd Najwyższy, w trybie art. 45 k.p.c., sądu właściwego do rozpoznania powództwa, będzie uzasadnione dopiero w razie jednoznacznego stwierdzenia na podstawie zebranego materiału dowodowego, że żadna ze stron nie ma miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej i nie jest możliwe ustalenie właściwości miejscowej sądu na podstawie art. 41 k.p.c., w tym z uwzględnieniem przesłanki zwykłego pobytu.

W niniejszej sprawie oznaczenie sądu na podstawie art. 45 § 1 k.p.c. jest przedwczesne, a to z uwagi na fakt, iż z uzasadnienia pozwu wynika, iż Powódka po przyjeździe do Polski mieszkała u teściowej (bez wskazania miejsca pobytu) oraz podjęła zatrudnienie. Nie sprecyzowano przy tym, czy stan ten trwa, czy też i kiedy Powódka powróciła na stałe do Wielkiej Brytanii. W konsekwencji konieczne jest jednoznaczne zweryfikowanie tego, czy nie zachodzą podstawy do ustalenia właściwości miejscowej na zasadach ogólnych. Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. a.s.