III CO 17/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CO 17/07

POSTANOWIENIE

Dnia 13 listopada 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

w sprawie z wniosku E. sp. z o.o. w K.

przeciwko G. w Genewie

o zawezwanie do próby ugodowej,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 listopada 2007 r.,

na skutek postanowienia Sądu Rejonowego w K.

z dnia 2 października 2007 r.,

odmawia oznaczenia w

miejscowo sądu.

trybie art. 45 k.p.c. właściwego

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 2 października 2007 r. Sąd Rejonowy w K. zwrócił

się do Sądu Najwyższego o oznaczenie w trybie art. 45 k.p.c. o oznaczenie

właściwego miejscowo sądu, do którego należy skierować sprawę z wniosku E. Sp.

z o.o. w K. przeciwko G. (Szwajcaria) o zawezwanie do próby ugodowej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Jurysdykcję krajową sądów polskich uzasadnia w sprawie niniejszej

przesłanka określona w art. 1103 pkt 3 k.p.c., to jest okoliczność, że wykonanie

umowy zawartej pomiędzy stronami ma nastąpić w Polsce.

Potrzeba oznaczenia sądu właściwego zgodnie z art. 45 k.p.c. istnieje

jedynie wówczas, gdy nie można na podstawie okoliczności sprawy ustalić

właściwości sądu „w myśl przepisów kodeksu”.

Wystarczające jest zatem obowiązywanie jakiejkolwiek normy mogącej

(nawet nie w sposób bezwzględny) statuować właściwość miejscową sądu

polskiego. Taką normą jest art. 34 zd. pierwsze k.p.c., zgodnie z którym powództwo

o ustalenie istnienia umowy, o jej wykonanie, rozwiązanie lub unieważnienie, jako

też o odszkodowanie z powodu niewykonania lub nienależytego wykonania umowy

wytoczyć można przed sąd miejsca jej wykonania. Jak wyjaśnił Sąd Najwyższy

w postanowieniu z dnia 8 listopada 1991 r., II CO 16/91 (OSNC 1993 nr 3, poz. 40),

przy uwzględnieniu przepisu art. 454 § 1 i 2 k.p.c. pojęcie „miejsca wykonania

umowy”, przy dochodzeniu roszczeń o spełnienie świadczenia pieniężnego, należy

zasadniczo rozumieć jako miejsce zamieszkania lub siedziby wierzyciela. Z tego

względu należy przyjąć, że w sprawie istnieje możliwość oznaczenia sądu

właściwego bez potrzeby wydania przez Sąd Najwyższy postanowienia w tym

przedmiocie.

Mając na względzie powyższe, wniosek na podstawie art. 45 a contrario

k.p.c. należało oddalić.

jz