III CNP 8/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CNP 8/12

POSTANOWIENIE

Dnia 26 kwietnia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Dariusz Dończyk

w sprawie z powództwa U. K. i in. , przeciwko Gminie Miejskiej K.

o ustalenie,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 kwietnia 2012 r.,

na skutek skargi powodów

o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K.

z dnia 3 grudnia 2010 r.,

1) odrzuca skargę;

2) oddala wniosek pozwanej o zasądzenie od powodów

zwrotu kosztów postępowania przed Sądem Najwyższym.

Uzasadnienie

Powodowie

wnieśli

skargę

o

stwierdzenie

niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 3 grudnia 2010 r. Wyrokiem

tym oddalono apelację powodów od wyroku Sądu Rejonowego w K. z dnia 26

lutego 2010 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem

w części określającej jej istotę (jej treść), w której należy wykazać, że spełnia

warunki przewidziane w art. 4245 § 1 k.p.c., powinna zawierać między innymi

„wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków

prawnych nie było i nie jest możliwe” (art. 424 5 § 1 pkt 5 k.p.c.). Takie ujęcie tego

warunku skargi oznacza, że skarżącego obciąża obowiązek przedstawienia analizy

prawnej przepisów dotyczących środków prawnych, których zastosowanie –

w odniesieniu do zaskarżonego orzeczenia – jest niedopuszczalne lub z innych

przyczyn na pewno nie mogłoby odnieść skutku. Skarżący powinien zatem

wykazać, powołując odpowiednie przepisy, że od zaskarżonego orzeczenia nie

przysługuje środek prawny, przy pomocy którego mogłoby nastąpić wzruszenie

zaskarżonego orzeczenia. Zaznaczenia wymaga również, że zgodnie z 424 5 § 1 pkt

5 k.p.c., skarżący musi „wykazać” (nie tylko „wskazać”), iż wzruszenie

zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest

możliwe. Musi więc ujawnić i przedstawić w skardze tę okoliczność w sposób

wyczerpujący i niebudzący wątpliwości oraz w drodze stosownego wywodu

dowieść jej istnienia (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 17 sierpnia

2005 r., I CNP 5/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 17, z dnia 13 grudnia 2005 r., I CNP

28/05, nie publ., z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz.

140). Zawarta w niniejszej skardze argumentacja, ograniczona jedynie do

wskazania, że ze względu na niską wartość przedmiotu zaskarżenia nie było

dopuszczalne zaskarżenie prawomocnego wyroku skargą kasacyjną, nie może

być uznana za prawidłowe (wystarczające) wypełnienie

w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.

obowiązku nałożonego

Skarga dotknięta wskazanymi wyżej brakami podlegała odrzuceniu na

podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. Ponieważ pisemna odpowiedź na skargę została

wniesiona przez pozwaną z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 398 7 § 1

w zw. z art. 42412 k.p.c. uzasadniało to oddalenie zawartego w niej wniosku

o zasądzenie od powodów na rzecz pozwanej zwrotu kosztów postępowania

wywołanego wniesioną skargą.

jw