III CNP 8/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CNP 8/08

POSTANOWIENIE

Dnia 26 marca 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Henryk Pietrzkowski

w sprawie z powództwa J. P.

przeciwko A.(…) S.A. w W., Z. N. i A. J.

o ochronę dóbr osobistych,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 marca 2008 r.,

na skutek skargi powoda

o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 25 listopada 2005 r., sygn. akt I ACa

(…),

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Powód J. P. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 25 listopada 2005 r. W sprawie tej powód wniósł

wcześniej skargę

kasacyjną,

która

została

odrzucona

przez Sąd

Apelacyjny

postanowieniem z dnia 16 marca 2006 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 4241 § 2 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z

prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje również od orzeczeń sądu II instancji

jeżeli strona nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych, ale tylko w

wypadkach, gdy niezgodność z prawem wynika z naruszenia podstawowych zasad

porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela.

Powód dysponował środkiem prawnym – skargą kasacyjną, którego prawidłowe

wniesienie mogłoby doprowadzić do poddanie kontroli ww. orzeczenia przez Sąd

Najwyższy. Powód mógł zatem doprowadzić do ewentualnego wzruszenia skarżonego

orzeczenia, ale na skutek niezachowania należytej staranności w zakresie sporządzenia

skargi kasacyjnej została ona prawomocnie odrzucona.

Pojęcie wypadku wyjątkowego dotyczy zarówno przyczyn niezgodności z prawem

orzeczenia (wynikających z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub

konstytucyjnych praw i wolności człowieka i obywatela), jak i przyczyn, dla których

strona postępowania sądowego nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych

do zaskarżenia orzeczenia. Stosownie do treści art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. skarżący

powinien wykazać w skardze, że występuje wypadek wyjątkowy uzasadniający

wniesienie skargi. Warunek ten nie został spełniony. Przytoczone uzasadnienie nie daje

podstaw do przyjęcia, że przez wydanie zaskarżonego orzeczenia doszło do naruszenia

podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw

człowieka i obywatela.

Skoro powód nie wykazał, że zachodzą wyjątkowe wypadki, o których mowa w

art. 4241 § 2 k.p.c. należy przyjąć, że skarga została wniesiona od orzeczenia, od

którego środek ten nie przysługuje, a zatem jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu

(art. 4248 § 1 k.p.c.).