III CNP 6/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CNP 6/12

POSTANOWIENIE

Dnia 3 kwietnia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Dariusz Zawistowski

w sprawie z powództwa A. W.

przeciwko Wodociągom sp. z o.o. w T.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 3 kwietnia 2012 r.,

na skutek skargi powódki

o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego

z dnia 28 czerwca 2011 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Powódka A. W. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 28 czerwca 2011 r., wskazując,

że jest on niezgodny z art. 140 k.c. oraz art. 64 Konstytucji.

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, który powinien spełniać określone

w ustawie kryteria; wymogi formalne właściwe dla każdego pisma procesowego

oraz po drugie, posiadać tzw. elementy konstrukcyjne, które pozwalają wniesione

pismo zakwalifikować jako ów nadzwyczajny środek prawny. Skarga nie

spełniająca wymogów konstrukcyjnych, w myśl art. 4248 § 1 k.p.c., podlega

odrzuceniu a limine.

Stosownie do treści art. 4245 § 1 k.p.c. wymagania konstrukcyjne skargi

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia to: oznaczenie

wyroku, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest on zaskarżony

w całości lub w części; przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie; wskazanie

przepisu prawa, z którym zaskarżony wyrok jest niezgodny; uprawdopodobnienie

wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie wyroku, którego skarga dotyczy;

wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków

prawnych nie było i nie jest możliwe, a ponadto – gdy skargę wniesiono, stosując

art. 4241 § 2 k.p.c. – że występuje wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie

skargi oraz wniosek o stwierdzenie niezgodności wyroku z prawem.

Skarga A. W. nie spełnia wszystkich wymogów stawianych przed tym

nadzwyczajnym środkiem prawnym i z tego względu podlega ona odrzuceniu. W

skardze nie wykazano bowiem, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze

innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe.

Z uwagi na powyższe, stosownie do treści art. 424 8 § 1 k.p.c., skargę

należało odrzucić.