III CNP 56/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CNP 56/09

POSTANOWIENIE

Dnia 24 marca 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

w sprawie z powództwa Zakładu I.(…) sp. j. w K.

przeciwko Przedsiębiorstwu R.(…) sp. j. w K.

o ustalenie,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 marca 2010 r.,

na skutek skargi strony pozwanej

o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K.

z dnia 26 czerwca 2009 r., sygn. akt VII Ga (…),

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

W związku ze skargą pozwanej Przedsiębiorstwa R.(…) Sp. j. w K. o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 26

czerwca 2009 r. należy zważyć, co następuje.

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

powinna zawierać: 1) oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze

wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości lub w części, 2) przytoczenie jej

podstaw oraz ich uzasadnienie, 3) wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone

orzeczenie jest niezgodne, 4) uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej

przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, 5) wykazanie, że wzruszenie

zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest

możliwe, a ponadto – gdy skargę wniesiono stosując art. 4241 § 2 – że występuje

wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie skargi, 6) wniosek o stwierdzenie

niezgodności orzeczenia z prawem.

Skarga nie spełnia wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.

Nie przytoczono w niej przepisów, z którymi zaskarżone orzeczenie jest niezgodne,

sam zaś zarzut naruszenia wskazanych przepisów nie oznacza jeszcze, że skarżący

uznaje orzeczenie za niezgodne z tymi przepisami.

Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie wyjaśniano, że rygory określone w art.

4245 § 1 pkt 2 i 3 k.p.c. stanowią takie wymagania konstrukcyjne skargi o stwierdzenie

niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem, które przez ustawodawcę zostały

wyraźnie oddzielone. Jest tak dlatego, że nie wszystkie wady postępowania

poprzedzającego wydanie skarżonego orzeczenia, wytykane w ramach obu podstaw,

powodują niezgodność orzeczenia z prawem, a jeśli tak się dzieje, to przepisy wskazane

jako naruszone w ramach podstaw nie muszą być – i często nie są – tożsame z

przepisami, z którymi zaskarżone orzeczenie jest niezgodne (por. Kodeks postępowania

cywilnego – Komentarz pod red. T. Erecińskiego, Lexis Nexis 2007, tom drugi, str. 325326).

Nie można zatem uznać, aby skarżący spełnił wyraźnie wyodrębnione w art. 4245

§ 1 pkt 3 k.p.c. konstrukcyjne wymaganie skargi.

Zgodnie z art. 4248 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy odrzuca na posiedzeniu niejawnym

m.in. skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 4245 § 1 k.p.c.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.