III CNP 48/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CNP 48/09

POSTANOWIENIE

Dnia 3 grudnia 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jacek Gudowski

w sprawie z wniosku wierzycieli S.M. i R.M.

przeciwko dłużnikom M.K., W.K., D.K. i J.K.

o egzekucję,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 3 grudnia 2009 r.,

na skutek skargi dłużników

o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w N.

z dnia 19 sierpnia 2009 r., sygn. akt [...],

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 4 czerwca 2004 r., I C …/03, Sąd Rejonowy w N. zakazał

pozwanym S.M., R.M. i E.S. wykonywania aktów przechodu przez działkę nr 70 w

obrębie 29 w N. Orzeczeniu temu została nadana klauzula prawomocności i

wykonalności.

Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2009 r. Sąd Rejonowy w N. nałożył na

dłużników M.K. i W.K. grzywny w kwocie po 20 100 zł z zamianą na wypadek nie

zapłacenia na 134 dni aresztu, a na dłużników D.K. i J.K. grzywny po 1000 zł z

zamianą na wypadek niezapłacenia na 10 dni aresztu i wyznaczył tym dłużnikom

termin do dnia 15 lipca 2009 r. do wydania wierzycielom kluczy do bramy budynku

będącego przedmiotem postępowania w sprawie o sygn. akt [...] pod rygorem

wymierzenia surowszej kary.

Postanowieniem z dnia 19 sierpnia 2009 r. Sąd Okręgowy w N. oddalił

zażalenia dłużników na postanowienie Sądu Rejonowego w N. z dnia 30 czerwca

2009 r.

Postanowienie Sądu Okręgowego oddalające zażalenie dłużnicy W.K., M.K.,

D.K. i J.K.

zaskarżyli skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., odczytywanym łącznie z art. 4171 § 2 k.c.,

skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

przysługuje wtedy, gdy przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego

z prawem stronie wyrządzona została szkoda. Z tego powodu wśród tzw.

konstrukcyjnych wymagań skargi przewidziano obowiązek uprawdopodobnienia

wyrządzenia szkody (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.), który oznacza złożenie przez

skarżącego w skardze oświadczenia, że szkoda wystąpiła – ze wskazaniem jej

rodzaju i rozmiaru – oraz uwiarygodnienie tego oświadczenia.

Skarżący powołali się w skardze na doznanie szkody polegającej na

zezwoleniu na wykonywanie przejazdów, które zakłócają działalność Pracowni

Cukierniczej J.K. oraz powodują rozstrój zdrowia całej rodziny, a nawet agresywne

zachowanie wierzycieli. Skutkują one zagrożeniem miru i spokoju domowego, a

także stanowią niebezpieczeństwo dla zdrowia i życia dłużników, ich dzieci i

wnuków. Skarżący podnieśli również, że przejazdy przez północną część bramy

wejściowej oraz przez podwórze spowodowały zniszczenie piwnic pod korytarzem

bramy.

Jest oczywiste, że tak opisaną szkodę można odnieść wyłącznie do

niepodlegającego badaniu w postępowaniu egzekucyjnym oraz nie zaskarżonego

w niniejszej sprawie wyroku Sądu Rejonowego w N. z dnia 4 czerwca 2004 r.,

orzekającego co do istoty sprawy, a nie do objętego skargą postanowienia Sądu

Okręgowego w N. z dnia 19 sierpnia 2009 r. W sprawie wywołanej wniesieniem

skargi szkoda mogłaby wystąpić jedynie na skutek uiszczenia grzywny lub odbycia

aresztu, jeżeli – oczywiście orzeczenie w tym przedmiocie byłoby niezgodne z

prawem – ale skarżący nawet nie podnieśli tych okoliczności

Należy przy tym zaznaczyć, że między wydaniem zaskarżonego orzeczenia

a szkodą musi zachodzić normalny, adekwatny związek przyczynowy. Brak takiego

związku skutkuje niemożnością uznania, że szkoda została wyrządzona przez

wydanie orzeczenia i oznacza, że skarga jest niedopuszczalna (por. np.

postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 4 lipca 2006 r., V CNP 86/06, OSNC

2007, nr 3, poz. 47, z dnia 10 sierpnia 2006 r., V CNP 104/06, niepubl.).

Z tych względów należało orzec jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).