III CNP 47/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CNP 47/10

POSTANOWIENIE

Dnia 10 grudnia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jacek Gudowski

w sprawie egzekucyjnej z wniosku wierzycieli: Banku P.(...) S.A w W., II Oddział w K. i

Bank B.(…) S.A. w K.

przeciwko dłużnikowi K. L.

przy uczestnictwie nabywcy licytacyjnego W. P.

o świadczenie pieniężne,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 grudnia 2010 r.,

na skutek skargi dłużnika K. L.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 22 września 2009 r., sygn. akt II Cz (…)

[(WSC (…)],

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 22 września 2009 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił zażalenie

dłużnika Kazimierza Lewandowskiego na postanowienie Sądu Rejonowego w K. z dnia

29 grudnia 2008 r., którym przysądzone zostało na rzecz nabywcy licytacyjnego W. P.

prawo własności nieruchomości położonej w N. stanowiącej działkę nr 1039/3 o pow. 35

a 60 m2 nabytej na licytacji w dniu 9 marca 2000 r. za cenę 21 406 zł.

Dłużnik K. L. zaskarżył postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 22 września

2009 r. skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W dniu 22 lipca 2010 r. uchwalono ustawę o zmianie ustawy - Kodeks cywilny,

ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. Nr 155, poz. 1037), która weszła w życie w dniu 25 września 2010 r.

Zgodnie z przepisami tej ustawy, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

orzeczenia przysługuje obecnie tylko od prawomocnych wyroków sądu drugiej instancji

kończących postępowanie w sprawie oraz od postanowień co do istoty sprawy kończących postępowanie, wydanych przez sąd drugiej instancji w postępowaniu nieprocesowym, w postępowaniu o uznanie i stwierdzenie wykonalności orzeczeń sądów państw

obcych oraz w postępowaniu o uznanie i stwierdzenie wykonalności wyroku sądu polubownego wydanego za granicą lub ugody zawartej przed sądem polubownym za granicą (art. 4241, art. 5192, art. 11481 § 3, art. 11511 § 3 i art. 1215 § 3 k.p.c.). Od innych

prawomocnych orzeczeń, w tym postanowień incydentalnych, a także orzeczeń wydanych w postępowaniu egzekucyjnym oraz upadłościowym i naprawczym, skarga nie

przysługuje (art. 7674 § 3 k.p.c. oraz art. 33 ust. 3 i art. 2231 ustawy z dnia 28 lutego

2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze, jedn. tekst: Dz. U. z 2009 r. Nr 175,

poz. 1361 ze zm.), a jeżeli przez ich wydanie została wyrządzona szkoda, strona może

dochodzić jej wynagrodzenia bez uprzedniego stwierdzenia niezgodności orzeczenia

z prawem w postępowaniu ze skargi, czyli przed sądem powszechnym, bezpośrednio od

Skarbu Państwa, w sprawie o odszkodowanie (art. 4241b). Unormowanie to jest

zharmonizowane z art. 4171 § 2 zdanie pierwsze k.c. w nowym brzmieniu, z którego

jednoznacznie obecnie wynika, że jeżeli przepisy odrębne stanowią inaczej – a te właśnie tak stanowią – można dochodzić odszkodowania bez obowiązku uzyskania

orzeczenia prejudycjalnego.

W ustawie z dnia 22 lipca 2010 r. nie przewidziano przepisów międzyczasowych,

co oznacza – zgodnie z zasadą bezzwłocznego stosowania przepisu procesowego (por.

uzasadnienie uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego, zasady prawnej,

z dnia 17 stycznia 2001 r., III CZP 49/00, OSNC 2001, nr 4, poz. 53) – że od chwili wejścia w życie tej ustawy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczeń innych

niż wymienionych w art. 4241 k.p.c. jest niedopuszczalna. Dotyczy to także skarg

wniesionych przed dniem wejścia w życie wymienionej ustawy.

Zasada bezzwłocznego stosowania przepisu procesowego oznacza stosowanie

w sprawie będącej w toku przepisów obowiązujących w chwili podejmowania czynności,

a z art. 4248 k.p.c. wynika, że skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Z tych

względów skargę dłużnika K. L. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia

wydanego

w postępowaniu

egzekucyjnym

należało

niedopuszczalną (art. 4248 § 1 w związku z art. 4241 § 1 i 2 k.p.c.).

odrzucić

jako